சமூக வலைதளங்களில் ஒரு விவாதம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. "தமிழ்நாட்டில் 82 வயது மாமனார் கரும்பு சுமக்கிறார், ஆந்திராவில் மாமியார் 155 பதார்த்தங்கள் செய்கிறார்; இது பெண்ணை விட ஆண் உயர்ந்தவர் என்ற நிலையை உறுதிப்படுத்துகிறது" என்பது அந்த வாதத்தின் சுருக்கம்.
ஆனால், என் பார்வை வேறு. உறவுகளுக்குள் இருக்கும் "பாசம்" மற்றும் "கடமை" ஆகியவற்றை வெறும் ஆதிக்கக் கண்ணோட்டத்தில் மட்டும் பார்ப்பது ஒரு மிகப்பெரிய தவறு.
பாசம் என்பது சௌகரியம் பார்ப்பதல்ல
82 வயதில் ஒரு முதியவர் கரும்பு சுமப்பதும், ஒரு தாய் 150-க்கும் மேற்பட்ட பதார்த்தங்களைச் செய்வதும் யாருடைய கட்டாயத்தினாலோ அல்லது ஒருவரை உயர்ந்தவராகக் காட்டவோ செய்யப்படுவதல்ல. அவை அன்பின் வெளிப்பாடுகள். உறவுகளுக்குள் இருக்கும் இந்த நெகிழ்ச்சிதான் இந்தியக் குடும்ப அமைப்பின் அஸ்திவாரம். இதை 'ஆணுக்குச் சௌகரியம், பெண்ணுக்கு அசௌகரியம்' என்று 'Normalize' செய்வது உறவுகளின் புனிதத்தைக் கொச்சைப்படுத்துவதாகும்.
பணத்தைத் தாண்டிய ஒரு உலகம்
உலகமயமாக்கலுக்குப் பிறகு (Globalization), உலகம் முழுவதிலும் மனிதர்கள் "பணம்" என்ற ஒன்றை நோக்கி மட்டுமே ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பாசம், நேசம் மற்றும் விசுவாசம் ஆகியவை குறைந்து வரும் வேளையில், இந்தியப் பண்டிகைகள் இன்றும் அந்த மதிப்பீடுகளை உயிர்ப்போடு வைத்துள்ளன. மற்ற நாடுகள் நம் இந்தியக் குடும்ப அமைப்பைப் பார்த்து வியப்பதற்குக் காரணமே இதுபோன்ற விட்டுக்கொடுத்தல்களும், ஒருவருக்கொருவர் காட்டும் அளப்பரிய பிரியமும்தான்.
குடும்பச் சங்கிலியின் பலம்
மேற்கத்திய நாடுகள் தனிமனிதவாதத்தால் (Individualism) சிதைந்து வரும் வேளையில், இந்தியக் குடும்பச் சங்கிலியை அறுந்துவிடாமல் பிடிப்புடன் வைத்திருப்பது இதுபோன்ற தருணங்கள்தான். அன்பால் செய்யப்படும் செயல்களை 'அடிமைத்தனம்' என்று முத்திரை குத்துவது ஆபத்தானது.
உண்மையில், இதுபோன்ற ஆழமான அன்பைக் குடும்பத்தினரிடம் இருந்து அனுபவிக்க வாய்ப்பு கிடைக்காதவர்களே இது போன்ற எதிர்மறையான விமர்சனங்களை முன்வைக்கிறார்கள். பணம் தாண்டி ஒரு உலகம் இருக்கிறது, அது "அன்பு" என்பதை இந்தப் பொங்கல் பண்டிகை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளது.
அன்புடன்
ராஜா.க
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக