​Vaikunda Ekadasi and the Fall of a President: A Journey Through Memory

​Date: December 30

Category: Memoirs / History / Spirituality

​That Early Morning: December 30, 2006

​The calendar marked December 30—the auspicious day of Vaikunda Ekadasi. It was an era before smartphones dominated our lives, a time when we didn't wake up to WhatsApp notifications but to the glow of the television screen for world news. On that particular morning, however, the news flashing across the screen wasn't just another headline; it signaled the end of an era.

​The Fall of a Titan

​The world was reeling from the news regarding the former President of Iraq, Saddam Hussein. From what I had gathered through my reading at the time, he was a formidable administrator and a steadfast friend to India. His "Oil-for-Food" program, which fostered a deep bond with our nation, remains a significant chapter in diplomatic history.

​After the defeat in the war against America and a long period of imprisonment, the news of his execution came at a moment few truly expected. A massive chapter of history had reached its conclusion at the end of a rope.

​Words from a Mentor

​I shared the shock of this news with my college professor that day. We discussed at length the life, the power, and the eventual downfall of the Iraqi leader. As our conversation drew to a close, he uttered a sentence that has echoed in my mind ever since:

​"Today is Vaikunda Ekadasi... the day Vaikundam welcomes even those who opposed it."

(In Tamil: "வைதாரையும் வரவேற்கும் வைகுண்டம்!")

​There is a profound philosophy hidden in those words. The world may judge a man by his actions, politics, or power. However, the compassion of the Almighty is boundless. Vaikunda Ekadasi is believed to be the day the gates of heaven (Paramapada Vaasal) open—a day of ultimate grace that transcends human judgment.

​Conclusion: The Account of Time

​Beyond politics, wars, and the struggle for power, there exists a space where every soul seeks ultimate peace. Reflecting on the fact that Saddam Hussein’s life ended on this sacred day, I choose to believe—as my professor did—that he too found solace in the shadows of that divine grace.

​Time has a strange way of intertwining events. On one side, deep devotion; on the other, global geopolitics. The intersection of these two on that December 30th remains an unforgettable memory in my life.

​Suggested Social Media Caption (for X/Twitter or Facebook):

​"December 30, 2006: A day of spiritual significance and a historic political end. Remembering the Vaikunda Ekadasi when the world watched the departure of Saddam Hussein. A reflection on grace, history, and the words of a mentor. 🕊️🏛️ 

#VaikundaEkadasi #SaddamHussein #Memories #History

​

 

​Vaikunda Ekadasi and the Fall of a President: A Journey Through Memory

​Date: December 30

Category: Memoirs / History / Spirituality

​That Early Morning: December 30, 2006

​The calendar marked December 30—the auspicious day of Vaikunda Ekadasi. It was an era before smartphones dominated our lives, a time when we didn't wake up to WhatsApp notifications but to the glow of the television screen for world news. On that particular morning, however, the news flashing across the screen wasn't just another headline; it signaled the end of an era.

​The Fall of a Titan

​The world was reeling from the news regarding the former President of Iraq, Saddam Hussein. From what I had gathered through my reading at the time, he was a formidable administrator and a steadfast friend to India. His "Oil-for-Food" program, which fostered a deep bond with our nation, remains a significant chapter in diplomatic history.

​After the defeat in the war against America and a long period of imprisonment, the news of his execution came at a moment few truly expected. A massive chapter of history had reached its conclusion at the end of a rope.

​Words from a Mentor

​I shared the shock of this news with my college professor that day. We discussed at length the life, the power, and the eventual downfall of the Iraqi leader. As our conversation drew to a close, he uttered a sentence that has echoed in my mind ever since:

​"Today is Vaikunda Ekadasi... the day Vaikundam welcomes even those who opposed it."

(In Tamil: "வைதாரையும் வரவேற்கும் வைகுண்டம்!")

​There is a profound philosophy hidden in those words. The world may judge a man by his actions, politics, or power. However, the compassion of the Almighty is boundless. Vaikunda Ekadasi is believed to be the day the gates of heaven (Paramapada Vaasal) open—a day of ultimate grace that transcends human judgment.

​Conclusion: The Account of Time

​Beyond politics, wars, and the struggle for power, there exists a space where every soul seeks ultimate peace. Reflecting on the fact that Saddam Hussein’s life ended on this sacred day, I choose to believe—as my professor did—that he too found solace in the shadows of that divine grace.

​Time has a strange way of intertwining events. On one side, deep devotion; on the other, global geopolitics. The intersection of these two on that December 30th remains an unforgettable memory in my life.

​Suggested Social Media Caption (for X/Twitter or Facebook):

​"December 30, 2006: A day of spiritual significance and a historic political end. Remembering the Vaikunda Ekadasi when the world watched the departure of Saddam Hussein. A reflection on grace, history, and the words of a mentor. 🕊️🏛️ 

#VaikundaEkadasi #SaddamHussein #Memories #History

​

 வைகுண்ட ஏகாதசியும்... ஒரு தேச அதிபரின் முடிவும்:

ஓர் உணர்வுப் பயணம்

​தேதி: டிசம்பர் 30

பிரிவு: நினைவலைகள் / வரலாறு / ஆன்மீகம்

​அந்த அதிகாலைப் பொழுது: டிசம்பர் 30, 2006

​காலண்டரில் டிசம்பர் 30. அன்று வைகுண்ட ஏகாதசி. இன்று போல் கைகளில் மொபைல் போன்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தாத, வாட்ஸ்அப் நோட்டிபிகேஷன்கள் இல்லாத அமைதியான காலம் அது. அதிகாலையில் கண் விழித்ததும் அன்றைய உலக நடப்புகளைத் தெரிந்துகொள்ள தொலைக்காட்சியையே தஞ்சமடைந்திருந்தோம். ஆனால், அன்று திரையில் ஓடிய செய்தி ஒரு சாதாரணச் செய்தி அல்ல; அது ஒரு யுகத்தின் முடிவைப் பறைசாற்றியது.

​ஒரு தலைவரின் வீழ்ச்சி

​ஈராக் முன்னாள் அதிபர் சதாம் உசைன் பற்றிய தலைப்புச் செய்திகள் உலகம் முழுவதையும் உலுக்கிக் கொண்டிருந்தன. எனக்கு இருந்த வாசிப்பு அறிவில், அவர் ஒரு இரும்புக்கரம் கொண்ட நிர்வாகியாகவும், இந்தியாவின் நெருங்கிய நண்பராகவும் தெரிந்தவர். 'எண்ணெய்க்கு உணவு' (Oil-for-Food) திட்டம் மூலம் இந்தியாவுடன் அவர் கொண்டிருந்த ஆழமான உறவு இன்றும் நினைவுகூரத்தக்கது.

​அமெரிக்காவுடனான போரில் தோல்வி, நீண்ட சிறைவாசம் எனப் பல சோதனைகளுக்குப் பிறகு, யாரும் எதிர்பாராத ஒரு தருணத்தில் அவர் தூக்கிலிடப்பட்ட செய்தி வெளியானது. ஒரு மாபெரும் சரித்திரம், ஒரு கயிற்றின் நுனியில் முடிவுக்கு வந்திருந்தது.

​ஆசிரியரின் அந்த ஒரு வார்த்தை

​இந்தச் செய்தியால் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியை, அன்று எனது கல்லூரி ஆசிரியரிடம் பகிர்ந்து கொண்டேன். அந்தத் தலைவரின் வாழ்வையும் வீழ்ச்சியையும் பற்றி நாங்கள் நீண்ட நேரம் விவாதித்தோம். உரையாடலின் இறுதியில் அவர் சொன்ன ஒரு வாக்கியம் இன்றும் என் காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது:

​"இன்று வைகுண்ட ஏகாதசி... வைதாரையும் வரவேற்கும் வைகுண்டம்!"

​அந்த வார்த்தைகளில் எத்தனை பெரிய தத்துவம் ஒளிந்திருக்கிறது! மனிதர்கள் ஒருவரை எப்படி வேண்டுமானாலும் எடை போடலாம், அவரது செயல்களை விமர்சிக்கலாம். ஆனால், அந்தப் பரம்பொருளின் கருணை எல்லைகளற்றது. தன்னைத் திட்டியவர்களுக்கும் (வைதார்), எதிர்த்தவர்களுக்கும் கூட மோட்சம் அளிக்கும் கதவுகள் திறந்திருக்கும் நாள் அது.

​முடிவுரை: காலத்தின் கணக்கு

​அரசியல், போர், அதிகாரம் என அனைத்தையும் கடந்து, ஒரு மனிதனின் ஆன்மா இறுதி அமைதி கொள்ளும் இடமாக வைகுண்டம் இருக்கிறது. அந்தப் புனிதமான ஏகாதசி நாளில், சொர்க்க வாசல் திறந்திருக்கும் வேளையில், சதாம் உசைனின் உயிர் பிரிந்ததை நினைக்கும் போது, என் ஆசிரியரின் கூற்றுப்படி அவரும் அந்தப் பெருங்கருணையின் நிழலில் அமைதி கொண்டிருப்பார் என்றே நானும் நம்புகிறேன்.

​காலம் சில நிகழ்வுகளை விசித்திரமாக இணைக்கிறது. ஒருபுறம் பக்தி, மறுபுறம் உலக அரசியல் - இவ்விரண்டையும் இணைத்த அந்த டிசம்பர் 30 என்றும் என் நினைவில் அழியாது.

 வைகுண்ட ஏகாதசியும்... ஒரு தேச அதிபரின் முடிவும்:

ஓர் உணர்வுப் பயணம்

​தேதி: டிசம்பர் 30

பிரிவு: நினைவலைகள் / வரலாறு / ஆன்மீகம்

​அந்த அதிகாலைப் பொழுது: டிசம்பர் 30, 2006

​காலண்டரில் டிசம்பர் 30. அன்று வைகுண்ட ஏகாதசி. இன்று போல் கைகளில் மொபைல் போன்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தாத, வாட்ஸ்அப் நோட்டிபிகேஷன்கள் இல்லாத அமைதியான காலம் அது. அதிகாலையில் கண் விழித்ததும் அன்றைய உலக நடப்புகளைத் தெரிந்துகொள்ள தொலைக்காட்சியையே தஞ்சமடைந்திருந்தோம். ஆனால், அன்று திரையில் ஓடிய செய்தி ஒரு சாதாரணச் செய்தி அல்ல; அது ஒரு யுகத்தின் முடிவைப் பறைசாற்றியது.

​ஒரு தலைவரின் வீழ்ச்சி

​ஈராக் முன்னாள் அதிபர் சதாம் உசைன் பற்றிய தலைப்புச் செய்திகள் உலகம் முழுவதையும் உலுக்கிக் கொண்டிருந்தன. எனக்கு இருந்த வாசிப்பு அறிவில், அவர் ஒரு இரும்புக்கரம் கொண்ட நிர்வாகியாகவும், இந்தியாவின் நெருங்கிய நண்பராகவும் தெரிந்தவர். 'எண்ணெய்க்கு உணவு' (Oil-for-Food) திட்டம் மூலம் இந்தியாவுடன் அவர் கொண்டிருந்த ஆழமான உறவு இன்றும் நினைவுகூரத்தக்கது.

​அமெரிக்காவுடனான போரில் தோல்வி, நீண்ட சிறைவாசம் எனப் பல சோதனைகளுக்குப் பிறகு, யாரும் எதிர்பாராத ஒரு தருணத்தில் அவர் தூக்கிலிடப்பட்ட செய்தி வெளியானது. ஒரு மாபெரும் சரித்திரம், ஒரு கயிற்றின் நுனியில் முடிவுக்கு வந்திருந்தது.

​ஆசிரியரின் அந்த ஒரு வார்த்தை

​இந்தச் செய்தியால் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியை, அன்று எனது கல்லூரி ஆசிரியரிடம் பகிர்ந்து கொண்டேன். அந்தத் தலைவரின் வாழ்வையும் வீழ்ச்சியையும் பற்றி நாங்கள் நீண்ட நேரம் விவாதித்தோம். உரையாடலின் இறுதியில் அவர் சொன்ன ஒரு வாக்கியம் இன்றும் என் காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது:

​"இன்று வைகுண்ட ஏகாதசி... வைதாரையும் வரவேற்கும் வைகுண்டம்!"

​அந்த வார்த்தைகளில் எத்தனை பெரிய தத்துவம் ஒளிந்திருக்கிறது! மனிதர்கள் ஒருவரை எப்படி வேண்டுமானாலும் எடை போடலாம், அவரது செயல்களை விமர்சிக்கலாம். ஆனால், அந்தப் பரம்பொருளின் கருணை எல்லைகளற்றது. தன்னைத் திட்டியவர்களுக்கும் (வைதார்), எதிர்த்தவர்களுக்கும் கூட மோட்சம் அளிக்கும் கதவுகள் திறந்திருக்கும் நாள் அது.

​முடிவுரை: காலத்தின் கணக்கு

​அரசியல், போர், அதிகாரம் என அனைத்தையும் கடந்து, ஒரு மனிதனின் ஆன்மா இறுதி அமைதி கொள்ளும் இடமாக வைகுண்டம் இருக்கிறது. அந்தப் புனிதமான ஏகாதசி நாளில், சொர்க்க வாசல் திறந்திருக்கும் வேளையில், சதாம் உசைனின் உயிர் பிரிந்ததை நினைக்கும் போது, என் ஆசிரியரின் கூற்றுப்படி அவரும் அந்தப் பெருங்கருணையின் நிழலில் அமைதி கொண்டிருப்பார் என்றே நானும் நம்புகிறேன்.

​காலம் சில நிகழ்வுகளை விசித்திரமாக இணைக்கிறது. ஒருபுறம் பக்தி, மறுபுறம் உலக அரசியல் - இவ்விரண்டையும் இணைத்த அந்த டிசம்பர் 30 என்றும் என் நினைவில் அழியாது.

 இயக்குநர் சிகரம் கே. பாலசந்தர்: கலைத்தாய் ஈன்றெடுத்த படைப்பாளி!

இன்று (டிசம்பர் 23), தமிழ் திரையுலகின் ‘இயக்குநர் சிகரம்’ கே. பாலசந்தர் அவர்களின் நினைவு நாள். அவர் நம்மை விட்டுப் பிரிந்தாலும், அவர் உருவாக்கிய காவியங்கள் இன்றும் நம் இதயங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவரைப் பற்றிய எனது ஒரு சிறிய பகிர்வு இது.

​தமிழ் சினிமாவில் எத்தனையோ இயக்குநர்கள் வந்து சென்றிருக்கலாம். ஆனால், ஒரு இயக்குநருக்காகவே திரையரங்கிற்குச் சென்று படம் பார்க்கும் ஒரு பெரும் 'ரசிகர் பட்டாளத்தை' உருவாக்கிய பெருமை இயக்குநர் சிகரம் கே. பாலசந்தர் அவர்களையே சாரும்.

​தந்தை தந்த சினிமா பொக்கிஷம்

​பலருக்குச் சினிமா என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு. ஆனால், எனக்கு அது ஒரு வாழ்வியல் பாடமாக மாறியதற்கு என் தந்தைதான் காரணம். அவர் அறிமுகப்படுத்திய பாலசந்தரின் படங்கள், சினிமா மீதான எனது காதலை இன்னும் விஸ்தாரமாக்கின. ஒரு தந்தை தன் மகனுக்குச் சொத்துக்களைக் கடத்துவதை விட, ஒரு நல்ல ரசனையைக் கடத்துவது என்பது எவ்வளவு பெரிய விஷயம் என்பதை இன்று நான் உணர்கிறேன்.

​ரசித்த படைப்புகள்: நூறு என்பது வெறும் எண்ணிக்கையல்ல

​பாலசந்தரின் நூறாவது படம் வரை பார்த்த ரசிகர்களுக்குத் தெரியும், அது வெறும் திரையனுபவம் அல்ல, அது ஒரு பரவசம்.

​பூவா தலையா, பாமா விஜயம் போன்ற படங்களில் நகைச்சுவையை நுணுக்கமாகக் கையாண்ட விதம்.

​அருங்கேற்றம், தப்பு தாளங்கள், இரு கோடுகள் ஆகியவற்றில் சமூகக் கட்டமைப்பு உடைத்த துணிச்சல்.

​மன்மத லீலை, புது புது அர்த்தங்கள், டூயட், கல்கி என உறவுகளின் சிக்கல்களையும், அதன் பின்னால் இருக்கும் ஆழமான உணர்வுகளையும் அவர் கையாண்ட விதம் ஈடுஇணையற்றது.

​இந்த ரசனைப் பயணத்தை நான் இன்று அடுத்த தலைமுறைக்கும் கடத்தத் தொடங்கிவிட்டேன். 'பாமா விஜயம்' படத்தின் மூலம் என் வாரிசுகளுக்கும் பாலசந்தரின் உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளேன் என்பது எனக்குப் பெருமிதம் அளிக்கிறது.

​கலையுலகிற்கு அவர் அளித்த கொடைகள்

​பாலசந்தர் ஒரு தனிநபர் அல்ல; அவர் ஒரு கலைப் பல்கலைக்கழகம். அவர் தமிழுக்குத் தந்த வைரங்கள் ஏராளம்:

​நடிப்பு: சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த், உலக நாயகன் கமல்ஹாசன்.

​இசை: ஏ.ஆர். ரகுமான் (மின்னல்), மரகதமணி (கீரவாணி).

​நகைச்சுவை & நடனம்: சின்னக்கலைவாணர் விவேக் மற்றும் ராம்ஜி, ராகவா லாரன்ஸ்.

​இயக்கம்: வசந்த், சரண், சமுத்திரக்கனி போன்ற திறமையான இயக்குநர்கள்.

​இப்படித் திரைத்துறையின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் தன் முத்திரையைப் பதித்த ஆளுமைகளை உருவாக்கிய சிற்பி அவர்.

​

​பாலசந்தர் மறைந்தாலும், அவர் உருவாக்கிய கதாபாத்திரங்களின் வழியாகவும், அவர் வளர்த்தெடுத்த கலை வாரிசுகள் வழியாகவும் இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார். என் தந்தையிடம் தொடங்கி, என்னைக் கடந்து, என் பிள்ளைகள் வரை அந்த ‘சிகரத்தின்’ நிழல் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

​உங்கள் தந்தை உங்களுக்குச் செய்த அந்தப் பெரிய உதவியைப் போலவே, நீங்கள் உங்கள் குழந்தைகளுக்குப் பாலசந்தரின் படங்களைக் காட்டி வளர்ப்பது மிகச் சிறந்த விஷயம்.

இவன்

ராஜா. க

 இயக்குநர் சிகரம் கே. பாலசந்தர்: கலைத்தாய் ஈன்றெடுத்த படைப்பாளி!

இன்று (டிசம்பர் 23), தமிழ் திரையுலகின் ‘இயக்குநர் சிகரம்’ கே. பாலசந்தர் அவர்களின் நினைவு நாள். அவர் நம்மை விட்டுப் பிரிந்தாலும், அவர் உருவாக்கிய காவியங்கள் இன்றும் நம் இதயங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவரைப் பற்றிய எனது ஒரு சிறிய பகிர்வு இது.

​தமிழ் சினிமாவில் எத்தனையோ இயக்குநர்கள் வந்து சென்றிருக்கலாம். ஆனால், ஒரு இயக்குநருக்காகவே திரையரங்கிற்குச் சென்று படம் பார்க்கும் ஒரு பெரும் 'ரசிகர் பட்டாளத்தை' உருவாக்கிய பெருமை இயக்குநர் சிகரம் கே. பாலசந்தர் அவர்களையே சாரும்.

​தந்தை தந்த சினிமா பொக்கிஷம்

​பலருக்குச் சினிமா என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு. ஆனால், எனக்கு அது ஒரு வாழ்வியல் பாடமாக மாறியதற்கு என் தந்தைதான் காரணம். அவர் அறிமுகப்படுத்திய பாலசந்தரின் படங்கள், சினிமா மீதான எனது காதலை இன்னும் விஸ்தாரமாக்கின. ஒரு தந்தை தன் மகனுக்குச் சொத்துக்களைக் கடத்துவதை விட, ஒரு நல்ல ரசனையைக் கடத்துவது என்பது எவ்வளவு பெரிய விஷயம் என்பதை இன்று நான் உணர்கிறேன்.

​ரசித்த படைப்புகள்: நூறு என்பது வெறும் எண்ணிக்கையல்ல

​பாலசந்தரின் நூறாவது படம் வரை பார்த்த ரசிகர்களுக்குத் தெரியும், அது வெறும் திரையனுபவம் அல்ல, அது ஒரு பரவசம்.

​பூவா தலையா, பாமா விஜயம் போன்ற படங்களில் நகைச்சுவையை நுணுக்கமாகக் கையாண்ட விதம்.

​அருங்கேற்றம், தப்பு தாளங்கள், இரு கோடுகள் ஆகியவற்றில் சமூகக் கட்டமைப்பு உடைத்த துணிச்சல்.

​மன்மத லீலை, புது புது அர்த்தங்கள், டூயட், கல்கி என உறவுகளின் சிக்கல்களையும், அதன் பின்னால் இருக்கும் ஆழமான உணர்வுகளையும் அவர் கையாண்ட விதம் ஈடுஇணையற்றது.

​இந்த ரசனைப் பயணத்தை நான் இன்று அடுத்த தலைமுறைக்கும் கடத்தத் தொடங்கிவிட்டேன். 'பாமா விஜயம்' படத்தின் மூலம் என் வாரிசுகளுக்கும் பாலசந்தரின் உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளேன் என்பது எனக்குப் பெருமிதம் அளிக்கிறது.

​கலையுலகிற்கு அவர் அளித்த கொடைகள்

​பாலசந்தர் ஒரு தனிநபர் அல்ல; அவர் ஒரு கலைப் பல்கலைக்கழகம். அவர் தமிழுக்குத் தந்த வைரங்கள் ஏராளம்:

​நடிப்பு: சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த், உலக நாயகன் கமல்ஹாசன்.

​இசை: ஏ.ஆர். ரகுமான் (மின்னல்), மரகதமணி (கீரவாணி).

​நகைச்சுவை & நடனம்: சின்னக்கலைவாணர் விவேக் மற்றும் ராம்ஜி, ராகவா லாரன்ஸ்.

​இயக்கம்: வசந்த், சரண், சமுத்திரக்கனி போன்ற திறமையான இயக்குநர்கள்.

​இப்படித் திரைத்துறையின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் தன் முத்திரையைப் பதித்த ஆளுமைகளை உருவாக்கிய சிற்பி அவர்.

​

​பாலசந்தர் மறைந்தாலும், அவர் உருவாக்கிய கதாபாத்திரங்களின் வழியாகவும், அவர் வளர்த்தெடுத்த கலை வாரிசுகள் வழியாகவும் இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார். என் தந்தையிடம் தொடங்கி, என்னைக் கடந்து, என் பிள்ளைகள் வரை அந்த ‘சிகரத்தின்’ நிழல் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

​உங்கள் தந்தை உங்களுக்குச் செய்த அந்தப் பெரிய உதவியைப் போலவே, நீங்கள் உங்கள் குழந்தைகளுக்குப் பாலசந்தரின் படங்களைக் காட்டி வளர்ப்பது மிகச் சிறந்த விஷயம்.

இவன்

ராஜா. க

 Today, we observe the death anniversary of the legendary filmmaker 'Iyakunar Sigaram' K. Balachander. It is a day to reflect on the monumental impact he had on Tamil cinema and how his stories continue to breathe life into our screens even years after his passing.

​A Cinematic Legacy Inherited from My Father

​For many, cinema is merely a form of entertainment. But for me, it evolved into a life lesson, thanks to my father. He was the one who introduced me to the world of KB. Those films didn’t just tell stories; they expanded my perspective on life and deepened my love for the art of filmmaking. Today, I realize that passing down a refined taste in art is far more valuable than inheriting material wealth.

​100 Films: Not Just a Number, But an Emotion

​For fans who have followed his journey up to his 100th film, KB’s work wasn’t just a viewing experience—it was pure bliss.

​The Humor: The subtle and sharp wit in classics like Poova Thalaiya and Bama Vijayam.

​The Boldness: His audacity to challenge societal norms in films like Arangetram, Thappu Thalangal, and Iru Kodugal.

​The Depth: The masterful way he explored complex human relationships and deep-seated emotions in Manmadha Leelai, Puthu Puthu Arthangal, Duet, and Kalki.

​I am proud to say that I have begun passing this legacy to the next generation. Introducing my children to the world of K. Balachander, starting with Bama Vijayam, has been a deeply fulfilling experience.

​A University of Talent

​K. Balachander was not just an individual; he was a one-man university for the arts. The "diamonds" he discovered and polished are the pillars of the industry today:

​Acting: Super Star Rajinikanth and Ulaganayagan Kamal Haasan.

​Music: The Mozart of Madras A.R. Rahman (introduced in Roja) and M.M. Keeravani.

​Comedy & Dance: 'Chinnakalaivanar' Vivek, along with talents like Ramji and Raghava Lawrence.

​Direction: Prolific filmmakers like Vasanth, Saran, and Samuthirakani.

​He was the sculptor who left his indelible mark on every facet of the film industry.

​

​Though K. Balachander is no longer with us, he lives on through the iconic characters he created and the legendary talents he nurtured. From my father to me, and now to my children, the shadow of this "Sigaram" (The Peak) continues to inspire and guide us.

#Balachandar 

 Today, we observe the death anniversary of the legendary filmmaker 'Iyakunar Sigaram' K. Balachander. It is a day to reflect on the monumental impact he had on Tamil cinema and how his stories continue to breathe life into our screens even years after his passing.

​A Cinematic Legacy Inherited from My Father

​For many, cinema is merely a form of entertainment. But for me, it evolved into a life lesson, thanks to my father. He was the one who introduced me to the world of KB. Those films didn’t just tell stories; they expanded my perspective on life and deepened my love for the art of filmmaking. Today, I realize that passing down a refined taste in art is far more valuable than inheriting material wealth.

​100 Films: Not Just a Number, But an Emotion

​For fans who have followed his journey up to his 100th film, KB’s work wasn’t just a viewing experience—it was pure bliss.

​The Humor: The subtle and sharp wit in classics like Poova Thalaiya and Bama Vijayam.

​The Boldness: His audacity to challenge societal norms in films like Arangetram, Thappu Thalangal, and Iru Kodugal.

​The Depth: The masterful way he explored complex human relationships and deep-seated emotions in Manmadha Leelai, Puthu Puthu Arthangal, Duet, and Kalki.

​I am proud to say that I have begun passing this legacy to the next generation. Introducing my children to the world of K. Balachander, starting with Bama Vijayam, has been a deeply fulfilling experience.

​A University of Talent

​K. Balachander was not just an individual; he was a one-man university for the arts. The "diamonds" he discovered and polished are the pillars of the industry today:

​Acting: Super Star Rajinikanth and Ulaganayagan Kamal Haasan.

​Music: The Mozart of Madras A.R. Rahman (introduced in Roja) and M.M. Keeravani.

​Comedy & Dance: 'Chinnakalaivanar' Vivek, along with talents like Ramji and Raghava Lawrence.

​Direction: Prolific filmmakers like Vasanth, Saran, and Samuthirakani.

​He was the sculptor who left his indelible mark on every facet of the film industry.

​

​Though K. Balachander is no longer with us, he lives on through the iconic characters he created and the legendary talents he nurtured. From my father to me, and now to my children, the shadow of this "Sigaram" (The Peak) continues to inspire and guide us.

#Balachandar 

 ​🍽️ The Columbus of Dosa: Discovering the Mulbagalu Masala Dosa

​A Quest for the New

​They say, "Yathum Oore Yavarum Kelir" (All places are my home, and all people are my kin). Following that spirit, I set out on a short trip, desiring to explore something new, just like Columbus. My quest didn't lead me to a new continent, but rather to the discovery of a new kind of Dosa!

​The name of this masterpiece? The "Mulbagalu Masala Dosa."

​The Spot: Sree Krishna Grand

​For some, this might be new; for many, it's a familiar taste. But after years of my tongue being battered by Tamil Nadu's Pongal and Upma, this was a fantastic change!

​The place I found was Sree Krishna Grand, a restaurant located right on the highway between Chittoor and Bangalore, in a spot called Mulbagalu. It's the perfect stop for anyone traveling this route to relax and recharge.

​The Order and the Conversation

​I ordered the Mulbagalu Masala Dosa—I saw someone at the next table enjoying it and decided it must be the special!

​The gentleman next to me asked, "You haven't had Masala Dosa here before?"

I gave him a look, "Sir, are you suggesting we haven't eaten a Masala Dosa with potato filling before?"

​He smiled and explained, "It's not that, Pa. This town is where all the quality milk, ghee, and butter are sourced before heading to Bangalore."

​I nodded, pretending to understand, and he immediately sensed my hunger. He spoke to the waiter in a high-pitched Kannada.

​"What's with the high tone? Are you requesting something so politely?" I quipped.

​He looked genuinely surprised, "Raja, do you understand Kannada?"

"Yes, I understood everything easily. Better luck next time!" I replied, and just then, the waiter arrived with the Dosa.

​The Verdict: Taste Worth Travelling For

​The Dosa was perfectly crisp, reddish-brown, and you could almost see the potato Masala filling beneath the edges.

​I broke a piece off the side, dipped it in the Masala (without chutney first!), and tasted it. Wow! The potato filling was golden brown, slightly reddish, like a lover's face flushed with anger!

​The moment the Dosa reached my mouth, the fragrance of the ghee hit my nose first. (I even joked about the importance of the nose, referencing a line from the Ramayana to my friend!)

​The combination of the spicy Kaar Chutney + Dosa + Potato Masala was perfect.

​My friend, happy with my appreciation, explained the secret: They use a special, fresh, tender variety of potato here, which is ideal for the Dosa Masala, unlike the older varieties used for side dishes.

​True to his anticipation, he ordered a filter coffee immediately, knowing my ritual of sipping coffee after Tiffin. He insisted it was great, made with Nandini milk, which he claimed was far superior to our Aavin milk.

​The New Fan

​Idly-Sambar and Pongal have always been my top favorites. But honestly, after tasting the Mulbagalu Masala Dosa, I've officially become a fan of Karnataka's breakfast culture.

​If you are in Bangalore or traveling this route, you must visit Sree Krishna Grand. It guarantees a wonderful food experience.

​Thank you Karnataka! ❤️

​

 ​🍽️ The Columbus of Dosa: Discovering the Mulbagalu Masala Dosa

​A Quest for the New

​They say, "Yathum Oore Yavarum Kelir" (All places are my home, and all people are my kin). Following that spirit, I set out on a short trip, desiring to explore something new, just like Columbus. My quest didn't lead me to a new continent, but rather to the discovery of a new kind of Dosa!

​The name of this masterpiece? The "Mulbagalu Masala Dosa."

​The Spot: Sree Krishna Grand

​For some, this might be new; for many, it's a familiar taste. But after years of my tongue being battered by Tamil Nadu's Pongal and Upma, this was a fantastic change!

​The place I found was Sree Krishna Grand, a restaurant located right on the highway between Chittoor and Bangalore, in a spot called Mulbagalu. It's the perfect stop for anyone traveling this route to relax and recharge.

​The Order and the Conversation

​I ordered the Mulbagalu Masala Dosa—I saw someone at the next table enjoying it and decided it must be the special!

​The gentleman next to me asked, "You haven't had Masala Dosa here before?"

I gave him a look, "Sir, are you suggesting we haven't eaten a Masala Dosa with potato filling before?"

​He smiled and explained, "It's not that, Pa. This town is where all the quality milk, ghee, and butter are sourced before heading to Bangalore."

​I nodded, pretending to understand, and he immediately sensed my hunger. He spoke to the waiter in a high-pitched Kannada.

​"What's with the high tone? Are you requesting something so politely?" I quipped.

​He looked genuinely surprised, "Raja, do you understand Kannada?"

"Yes, I understood everything easily. Better luck next time!" I replied, and just then, the waiter arrived with the Dosa.

​The Verdict: Taste Worth Travelling For

​The Dosa was perfectly crisp, reddish-brown, and you could almost see the potato Masala filling beneath the edges.

​I broke a piece off the side, dipped it in the Masala (without chutney first!), and tasted it. Wow! The potato filling was golden brown, slightly reddish, like a lover's face flushed with anger!

​The moment the Dosa reached my mouth, the fragrance of the ghee hit my nose first. (I even joked about the importance of the nose, referencing a line from the Ramayana to my friend!)

​The combination of the spicy Kaar Chutney + Dosa + Potato Masala was perfect.

​My friend, happy with my appreciation, explained the secret: They use a special, fresh, tender variety of potato here, which is ideal for the Dosa Masala, unlike the older varieties used for side dishes.

​True to his anticipation, he ordered a filter coffee immediately, knowing my ritual of sipping coffee after Tiffin. He insisted it was great, made with Nandini milk, which he claimed was far superior to our Aavin milk.

​The New Fan

​Idly-Sambar and Pongal have always been my top favorites. But honestly, after tasting the Mulbagalu Masala Dosa, I've officially become a fan of Karnataka's breakfast culture.

​If you are in Bangalore or traveling this route, you must visit Sree Krishna Grand. It guarantees a wonderful food experience.

​Thank you Karnataka! ❤️

​

 

GenZ தலைமுறையின் காதலுக்கு புதிய வரையறை — DUDE 🎬🔥

காதல் என்றால் என்ன என்று தெரியாத GenZ நாயகன்…

ரெண்டு, மூணு காதல் செய்து பார்த்தாலும் மனசு இன்னும் blank.

முன்னாள் காதலியின் கல்யாணத்துக்கு போய் தாலி வைத்து கலாய்க்கும் அளவுக்கு clear-heart-ஆன ஹீரோ.

அப்படிப்பட்ட அவனைத்தான் காதலிக்கிறேன் என்று சொல்லும் நாயகி.

இந்த இருவரின் equation என்னானது? அதுதான் Dude’ன் core.

Shakespeare சொன்ன மாதிரி—

“காரணம் இல்லாததுதான் pure love.”

அதே pure feel-ஐ இந்த கதை explore செய்கிறது.

ஹீரோயின் “நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்” என்றாலும் reason இல்லாமல் காதலிக்கும் ஹீரோ…

ஆனால் அவன் open பண்ணும் நேரத்தில் heroine வேற ஒருவனை காதலிப்பதாக சொல்வது கதைக்கு ஒரு solid twist.

அதற்கு மேல்…

ஹீரோயின் அப்பா "உன்னை அழித்துருவேன்" என்று மிரட்ட,

காதலை side-ல வச்சு தன்னையே தியாகம் செய்து heroine-ன் கல்யாணம் நடக்க hero முன்னால் நிற்பது —

இது தான் modern love-ஐ past generation sacrifice-உடன் connect செய்யும் படம்.

பின்னாடி heroine pregnant ஆகிறாள்… குழந்தை பிறக்கிறது…

அந்த குழந்தையுடன் ஹீரோ உருவாக்கும் bond —

இயக்குனர் கையாண்ட விதம் நெகிழ வைப்பது.

2025-இலும் தன் மகளை கொல்ல நினைக்கும் கொடூர அப்பாவிடமிருந்து

Heroine-யையும் குழந்தையையும் காப்பாற்றும் ஹீரோ…

கடைசியில் heroine கூட ஹீரோவுக்கே பெண் பார்த்து கல்யாணம் செய்து வைப்பது —

இது toxic-free, responsibility-filled love-க்கான example.

தாலி, கல்யாணம், சமூக கட்டுப்பாடு எல்லாம் நமக்கு ஏற்றபடி தன் என்று காட்டிய சில கிளாசிக் படங்களோடு Dude ரிலாக்சாக இணைந்து நிற்கிறது.

இயக்குனர் பாலசந்தர் school-லே வரும் விமர்சன flavour இது.

ஹீரோவாக பிரதீப் ரங்கநாதன் 🔥

ரஜினி ஸ்டைல் energy-யோடே முழு படத்தையும் carry பண்ணிடுகிறார்.

சரத்குமார் villain-ஆக pressurised father mode-ல் பின்னிப் பின்னி பிடிக்கிறார்.

ஹீரோயின் தன் scope-க்கு மேல் deliver பண்ணிருக்கிறார்.

அப்யங்கர் இசை — scenes-ஐ lift செய்வது மட்டுமே இல்லை, vibe-யும் set பண்ணுகிறது.

மொத்தத்தில் —

Dude = GenZ காதலின் உண்மை, வேதனை, நெருக்கம், maturity ஆகியவற்றை நேர்மறை கோணத்தில் பேசும் புதுமையான முயற்சி.

Definitely worth watching! 🎬💯

#Dude #Tamilmovie #TamilCinema #cinema #GenZ 

 

GenZ தலைமுறையின் காதலுக்கு புதிய வரையறை — DUDE 🎬🔥

காதல் என்றால் என்ன என்று தெரியாத GenZ நாயகன்…

ரெண்டு, மூணு காதல் செய்து பார்த்தாலும் மனசு இன்னும் blank.

முன்னாள் காதலியின் கல்யாணத்துக்கு போய் தாலி வைத்து கலாய்க்கும் அளவுக்கு clear-heart-ஆன ஹீரோ.

அப்படிப்பட்ட அவனைத்தான் காதலிக்கிறேன் என்று சொல்லும் நாயகி.

இந்த இருவரின் equation என்னானது? அதுதான் Dude’ன் core.

Shakespeare சொன்ன மாதிரி—

“காரணம் இல்லாததுதான் pure love.”

அதே pure feel-ஐ இந்த கதை explore செய்கிறது.

ஹீரோயின் “நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்” என்றாலும் reason இல்லாமல் காதலிக்கும் ஹீரோ…

ஆனால் அவன் open பண்ணும் நேரத்தில் heroine வேற ஒருவனை காதலிப்பதாக சொல்வது கதைக்கு ஒரு solid twist.

அதற்கு மேல்…

ஹீரோயின் அப்பா "உன்னை அழித்துருவேன்" என்று மிரட்ட,

காதலை side-ல வச்சு தன்னையே தியாகம் செய்து heroine-ன் கல்யாணம் நடக்க hero முன்னால் நிற்பது —

இது தான் modern love-ஐ past generation sacrifice-உடன் connect செய்யும் படம்.

பின்னாடி heroine pregnant ஆகிறாள்… குழந்தை பிறக்கிறது…

அந்த குழந்தையுடன் ஹீரோ உருவாக்கும் bond —

இயக்குனர் கையாண்ட விதம் நெகிழ வைப்பது.

2025-இலும் தன் மகளை கொல்ல நினைக்கும் கொடூர அப்பாவிடமிருந்து

Heroine-யையும் குழந்தையையும் காப்பாற்றும் ஹீரோ…

கடைசியில் heroine கூட ஹீரோவுக்கே பெண் பார்த்து கல்யாணம் செய்து வைப்பது —

இது toxic-free, responsibility-filled love-க்கான example.

தாலி, கல்யாணம், சமூக கட்டுப்பாடு எல்லாம் நமக்கு ஏற்றபடி தன் என்று காட்டிய சில கிளாசிக் படங்களோடு Dude ரிலாக்சாக இணைந்து நிற்கிறது.

இயக்குனர் பாலசந்தர் school-லே வரும் விமர்சன flavour இது.

ஹீரோவாக பிரதீப் ரங்கநாதன் 🔥

ரஜினி ஸ்டைல் energy-யோடே முழு படத்தையும் carry பண்ணிடுகிறார்.

சரத்குமார் villain-ஆக pressurised father mode-ல் பின்னிப் பின்னி பிடிக்கிறார்.

ஹீரோயின் தன் scope-க்கு மேல் deliver பண்ணிருக்கிறார்.

அப்யங்கர் இசை — scenes-ஐ lift செய்வது மட்டுமே இல்லை, vibe-யும் set பண்ணுகிறது.

மொத்தத்தில் —

Dude = GenZ காதலின் உண்மை, வேதனை, நெருக்கம், maturity ஆகியவற்றை நேர்மறை கோணத்தில் பேசும் புதுமையான முயற்சி.

Definitely worth watching! 🎬💯

#Dude #Tamilmovie #TamilCinema #cinema #GenZ 

 ​🚌 A Yellow Van, The Key to the Time Capsule!

​If there is one vehicle that holds a treasure trove of beautiful memories, it is undoubtedly this yellow Mahindra City Van (or Mini Bus).

​For us, the image of this van instantly pops up whenever we think of our school day excursions and field trips. During those journeys, sitting in the seat right next to the driver Anna (brother) was a unique source of pride. It felt as if we were the ones navigating the whole trip—an emotion that remains fresh in our minds even today.

​🎶 Songs Etched Like a Nail in Soft Wood

​The songs that blended with the air on these van trips hold a story of their own. The driver Anna would play audio cassettes featuring the hits of the time, and that sweet music turned every moment of the journey into a golden one.

​Be it the song "Rosappu Chinna Rosappu" from the movie Suryavamsam,

​Or the tune that went, "Kaadhala Ding Ding Ding... Kaadhala... Kaadhalin Saadhalaa" (referring to a song, likely "Kaadhalaa Kaadhalaa" from the same movie, featuring Devayani).

​All those songs continue to recall the lively and joyful memories of our school days, etched like a nail driven into soft wood. Whenever we hear them, that journey through time rushes back to our minds.

​✨ The Era of Carefree Bliss

​Today, there are countless modern and 'Luxury' vehicles cruising the roads. But the experience of traveling in this Mahindra van, filled with that carefree, free-spirited, and joyful era of bliss, is something we might never get back! The simplicity of its design and the adventurous spirit of the ride provided an unparalleled experience.

​When a touch of longing settles over old memories, it reminds me of what the famous writer Sujatha once said: "If only life also had a 'Rewind Button,' how wonderful it would be!" Indeed, there is a yearning within all of us to travel back to that time and relive those happy days just one more time.

​This yellow van is not just a vehicle; it is a time machine carrying the joyful memories of all our childhoods.

By 

Raja K.S

​#MahindraVan ​#90sMusic

​#Suryavamsam (The movie you mentioned)

​#TamilCine

ma

​#MahindraCityVan

​#OldIsGold

​#VintageBus

​#IndianRoads

​#RoadTripMemories

​#SchoolTrip

 ​🚌 A Yellow Van, The Key to the Time Capsule!

​If there is one vehicle that holds a treasure trove of beautiful memories, it is undoubtedly this yellow Mahindra City Van (or Mini Bus).

​For us, the image of this van instantly pops up whenever we think of our school day excursions and field trips. During those journeys, sitting in the seat right next to the driver Anna (brother) was a unique source of pride. It felt as if we were the ones navigating the whole trip—an emotion that remains fresh in our minds even today.

​🎶 Songs Etched Like a Nail in Soft Wood

​The songs that blended with the air on these van trips hold a story of their own. The driver Anna would play audio cassettes featuring the hits of the time, and that sweet music turned every moment of the journey into a golden one.

​Be it the song "Rosappu Chinna Rosappu" from the movie Suryavamsam,

​Or the tune that went, "Kaadhala Ding Ding Ding... Kaadhala... Kaadhalin Saadhalaa" (referring to a song, likely "Kaadhalaa Kaadhalaa" from the same movie, featuring Devayani).

​All those songs continue to recall the lively and joyful memories of our school days, etched like a nail driven into soft wood. Whenever we hear them, that journey through time rushes back to our minds.

​✨ The Era of Carefree Bliss

​Today, there are countless modern and 'Luxury' vehicles cruising the roads. But the experience of traveling in this Mahindra van, filled with that carefree, free-spirited, and joyful era of bliss, is something we might never get back! The simplicity of its design and the adventurous spirit of the ride provided an unparalleled experience.

​When a touch of longing settles over old memories, it reminds me of what the famous writer Sujatha once said: "If only life also had a 'Rewind Button,' how wonderful it would be!" Indeed, there is a yearning within all of us to travel back to that time and relive those happy days just one more time.

​This yellow van is not just a vehicle; it is a time machine carrying the joyful memories of all our childhoods.

By 

Raja K.S

​#MahindraVan ​#90sMusic

​#Suryavamsam (The movie you mentioned)

​#TamilCine

ma

​#MahindraCityVan

​#OldIsGold

​#VintageBus

​#IndianRoads

​#RoadTripMemories

​#SchoolTrip

 ​🌟 Rajinikanth: The Unofficial 'Relief Fund' of Tamil Cinema and the Real Story Behind #Thalaivar173

​Kamal Haasan's announcement of #Thalaivar173, directed by Sundar C and produced by Raaj Kamal Films International (RKFI), has sent ripples of excitement across the industry. The simple tweet—“Kaatrai Mazhaiyai Nadhiyai, Pozhivom Maghizhvum Vaazhvum!”—is a grand gesture of friendship.

​But for those who follow the arc of Superstar Rajinikanth’s career, this is more than just a friendship project; it’s the continuation of a decades-old tradition: Rajinikanth stepping up to provide a financial lifeline to those closest to him in the industry.

​The Superstar's Humanitarian Business Model

​The narrative that Rajinikanth often uses his immense star power to help close friends, mentors, or struggling industry figures is not mere hearsay—it is history:

​For His Guru, K. Balachander: He acted in 'Muthu' (1995) under Kavithalayaa Productions, a smash hit that helped stabilize his mentor's production house.

​For S. P. Muthuraman: He did 'Pandiyan' (1992), with the veteran director himself serving as the producer—a film designed to secure his financial future.

​For the Sivaji Family: He did 'Mannan' (1992) and, significantly, 'Chandramukhi' (2005) at a critical time when the legendary Sivaji Ganesan’s family production banner was reportedly facing severe financial pressures. 'Chandramukhi' became a massive blockbuster, bailing them out completely.

​For Senior Artists: The blockbuster 'Arunachalam' (1997)—a successful partnership with director Sundar C (the very director of #Thalaivar173)—was done specifically to benefit seven senior, financially struggling artists, including V. K. Ramasamy and Pandari Bai. Rajinikanth ensured they all received a share of the profits, securing their retirement.

​In essence, the Superstar has repeatedly functioned as Tamil cinema's "Permanent Relief Fund".

​The RKFI Context: A Need for Revival?

​This brings us to #Thalaivar173. While RKFI has seen massive recent success with films like 'Vikram', it is undeniable that Kamal Haasan, the founder, is no longer acting in the high volume of films that once sustained the company. He is selective, and the production house’s pace has slowed down compared to its glory days.

​Why does a financially secure banner like RKFI need Rajinikanth's unparalleled box-office draw?

​Massive Injection of Capital: Rajinikanth's market value instantly validates a project on a global scale. A Rajinikanth-Sundar C reunion (the 'Arunachalam' combo) is a guarantee of a blockbuster, providing RKFI with an unprecedented financial boost to revitalize their future production slate.

​Strategic Support: It’s a graceful way for one legend to support the other's business enterprise. It’s a friend using his market power not just for personal gain, but for the financial stability and growth of his dear friend's company.

​Beyond Business, It's Legacy: This project solidifies the decades-long bond between these two industry pillars, proving that friendship and business can, and do, mix powerfully in Indian cinema.

​Whether you call it financial assistance, strategic business, or just a legendary act of friendship, the truth remains: Rajinikanth's presence in a production is a financial guarantee. This project will undoubtedly serve as a 'Revival Phase' for RKFI, powered by the industry's most valuable commercial star.

​The Superstar's loyalty to his friends and the industry is not just humanitarian; it is a powerful, successful, and enduring business model that benefits.

By

Raja K. S

#Superstar #Rajinikanth #Thalaiver173 

everyone involved.

 ​🌟 Rajinikanth: The Unofficial 'Relief Fund' of Tamil Cinema and the Real Story Behind #Thalaivar173

​Kamal Haasan's announcement of #Thalaivar173, directed by Sundar C and produced by Raaj Kamal Films International (RKFI), has sent ripples of excitement across the industry. The simple tweet—“Kaatrai Mazhaiyai Nadhiyai, Pozhivom Maghizhvum Vaazhvum!”—is a grand gesture of friendship.

​But for those who follow the arc of Superstar Rajinikanth’s career, this is more than just a friendship project; it’s the continuation of a decades-old tradition: Rajinikanth stepping up to provide a financial lifeline to those closest to him in the industry.

​The Superstar's Humanitarian Business Model

​The narrative that Rajinikanth often uses his immense star power to help close friends, mentors, or struggling industry figures is not mere hearsay—it is history:

​For His Guru, K. Balachander: He acted in 'Muthu' (1995) under Kavithalayaa Productions, a smash hit that helped stabilize his mentor's production house.

​For S. P. Muthuraman: He did 'Pandiyan' (1992), with the veteran director himself serving as the producer—a film designed to secure his financial future.

​For the Sivaji Family: He did 'Mannan' (1992) and, significantly, 'Chandramukhi' (2005) at a critical time when the legendary Sivaji Ganesan’s family production banner was reportedly facing severe financial pressures. 'Chandramukhi' became a massive blockbuster, bailing them out completely.

​For Senior Artists: The blockbuster 'Arunachalam' (1997)—a successful partnership with director Sundar C (the very director of #Thalaivar173)—was done specifically to benefit seven senior, financially struggling artists, including V. K. Ramasamy and Pandari Bai. Rajinikanth ensured they all received a share of the profits, securing their retirement.

​In essence, the Superstar has repeatedly functioned as Tamil cinema's "Permanent Relief Fund".

​The RKFI Context: A Need for Revival?

​This brings us to #Thalaivar173. While RKFI has seen massive recent success with films like 'Vikram', it is undeniable that Kamal Haasan, the founder, is no longer acting in the high volume of films that once sustained the company. He is selective, and the production house’s pace has slowed down compared to its glory days.

​Why does a financially secure banner like RKFI need Rajinikanth's unparalleled box-office draw?

​Massive Injection of Capital: Rajinikanth's market value instantly validates a project on a global scale. A Rajinikanth-Sundar C reunion (the 'Arunachalam' combo) is a guarantee of a blockbuster, providing RKFI with an unprecedented financial boost to revitalize their future production slate.

​Strategic Support: It’s a graceful way for one legend to support the other's business enterprise. It’s a friend using his market power not just for personal gain, but for the financial stability and growth of his dear friend's company.

​Beyond Business, It's Legacy: This project solidifies the decades-long bond between these two industry pillars, proving that friendship and business can, and do, mix powerfully in Indian cinema.

​Whether you call it financial assistance, strategic business, or just a legendary act of friendship, the truth remains: Rajinikanth's presence in a production is a financial guarantee. This project will undoubtedly serve as a 'Revival Phase' for RKFI, powered by the industry's most valuable commercial star.

​The Superstar's loyalty to his friends and the industry is not just humanitarian; it is a powerful, successful, and enduring business model that benefits.

By

Raja K. S

#Superstar #Rajinikanth #Thalaiver173 

everyone involved.

 

ஒரு படம் நமக்கு பிடிக்கணும் என்றால், அந்த படத்தில் வரும் சில காட்சிகள் நமக்கு கனெக்ட் ஆகணும். அப்போதுதான் அந்த படம் நம்மை உணர்ச்சியால் தொடும்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு feel-good படம் தான் தனுஷ் இயக்கி நடித்த ‘இட்லி கடை’.

---

நினைவுகளில் இடம் பிடித்த இட்லி 🍛

தமிழ்நாட்டில் பெரும்பாலானோருக்கும் இட்லி என்ற உணவில் எங்கோ ஒரு அழகான நினைவு இருக்கும்.

எனக்கும் ஒரு நினைவு இருக்கு — என் எஞ்சினியரிங் இறுதி ஆண்டில், காலேஜ் பஸ் செவல்பட்டி என்ற ஊரில் நிக்கும்போது அங்குள்ள இட்லி கடையில் டிபன் சாப்பிடுவோம். ஒரு இட்லி ₹1!

பத்து இட்லி, சாம்பார், சட்னி சேர்ந்து சாப்பிட்டு போயிடுவோம்.

ஒரு நாள் அந்த கடை ஓனரிடம் கேட்டேன் —

“ஏமாத்தி போன நாள் என்ன பண்ணுவீங்க?”

அவர் சிரிச்சுட்டு சொன்னார் —

> “படிக்கிற பசங்க ஏமாற்ற மாட்டாங்க.

எனக்கு வசதி இருந்தா இலவசமா கொடுப்பேன் அவர்களுக்கு.”

அந்த வார்த்தைகள் இன்னும் நினைவிலே இருக்கு.

அந்த அப்பாவி மனசு கொண்ட அந்த மனிதர் தான் இந்த படத்திலுள்ள சிவநேசன் நினைவுக்கு வந்தார்.

---

அப்பாவின் கனவு, மகனின் பயணம் 🎬

சிவநேசன் தனது மகனை இட்லி கடை நடத்துவார் என்று நம்புகிறார்.

ஆனால் மகன் (தனுஷ்) பணம் தேடி வெளிநாடு செல்கிறான்.

அங்கே விதி விளையாடுகிறது…

இறுதியில் யாரின் கனவு நிறைவேறுகிறது?

அப்பாவின் கனவா, மகனின் கனவா?

அதை ரொம்ப அழகாக திரையில் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர் தனுஷ்.

---

நடிப்பின் நெகிழ்ச்சி 🎭

தனுஷ் ஒவ்வொரு படத்திலும் வேற மாதிரி கதாபாத்திரங்களை தேர்ந்தெடுத்து புதியதொரு பரிமாணம் காட்டுகிறார்.

ராஜ்கிரண் நடிப்பு அவ்வளவு இயல்பாக, இதயம் தொட்ட மாதிரி இருக்கு.

தன் தந்தை போலவே உணவு பரிமாறி அதை உண்ணும் அந்த ரெகுலர் வாடிக்கையாளர் கண்ணீர்,

அந்த கன்னுக்குட்டி தனுஷ் கட்டி கொள்வது — உண்மையான feel-good தருணம்.

---

உணர்வுகளோடு இணையும் படம் ❤️

இந்த மாதிரி உணர்வுகளுடன் வாழ்பவர்கள் இந்தப் படத்தை மனதோடு இணைத்துக் கொள்வார்கள்.

ஆனா —

> “பணம் சம்பாதிக்க ஓடணும், அதுவே வாழ்க்கை”

என்று நினைப்பவர்கள் — மன்னிக்கணும்,

இது உங்களுக்கான படம் இல்லை.

---

முடிவாக ✨

தனுஷ் சார், ஒரு அழகான மனசை திரையில் காட்டியதற்கு வாழ்த்துக்கள்! 👏❤️

#IdliKadai #Netflix #MovieReview #Dhanush #TamilCinema

 

ஒரு படம் நமக்கு பிடிக்கணும் என்றால், அந்த படத்தில் வரும் சில காட்சிகள் நமக்கு கனெக்ட் ஆகணும். அப்போதுதான் அந்த படம் நம்மை உணர்ச்சியால் தொடும்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு feel-good படம் தான் தனுஷ் இயக்கி நடித்த ‘இட்லி கடை’.

---

நினைவுகளில் இடம் பிடித்த இட்லி 🍛

தமிழ்நாட்டில் பெரும்பாலானோருக்கும் இட்லி என்ற உணவில் எங்கோ ஒரு அழகான நினைவு இருக்கும்.

எனக்கும் ஒரு நினைவு இருக்கு — என் எஞ்சினியரிங் இறுதி ஆண்டில், காலேஜ் பஸ் செவல்பட்டி என்ற ஊரில் நிக்கும்போது அங்குள்ள இட்லி கடையில் டிபன் சாப்பிடுவோம். ஒரு இட்லி ₹1!

பத்து இட்லி, சாம்பார், சட்னி சேர்ந்து சாப்பிட்டு போயிடுவோம்.

ஒரு நாள் அந்த கடை ஓனரிடம் கேட்டேன் —

“ஏமாத்தி போன நாள் என்ன பண்ணுவீங்க?”

அவர் சிரிச்சுட்டு சொன்னார் —

> “படிக்கிற பசங்க ஏமாற்ற மாட்டாங்க.

எனக்கு வசதி இருந்தா இலவசமா கொடுப்பேன் அவர்களுக்கு.”

அந்த வார்த்தைகள் இன்னும் நினைவிலே இருக்கு.

அந்த அப்பாவி மனசு கொண்ட அந்த மனிதர் தான் இந்த படத்திலுள்ள சிவநேசன் நினைவுக்கு வந்தார்.

---

அப்பாவின் கனவு, மகனின் பயணம் 🎬

சிவநேசன் தனது மகனை இட்லி கடை நடத்துவார் என்று நம்புகிறார்.

ஆனால் மகன் (தனுஷ்) பணம் தேடி வெளிநாடு செல்கிறான்.

அங்கே விதி விளையாடுகிறது…

இறுதியில் யாரின் கனவு நிறைவேறுகிறது?

அப்பாவின் கனவா, மகனின் கனவா?

அதை ரொம்ப அழகாக திரையில் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர் தனுஷ்.

---

நடிப்பின் நெகிழ்ச்சி 🎭

தனுஷ் ஒவ்வொரு படத்திலும் வேற மாதிரி கதாபாத்திரங்களை தேர்ந்தெடுத்து புதியதொரு பரிமாணம் காட்டுகிறார்.

ராஜ்கிரண் நடிப்பு அவ்வளவு இயல்பாக, இதயம் தொட்ட மாதிரி இருக்கு.

தன் தந்தை போலவே உணவு பரிமாறி அதை உண்ணும் அந்த ரெகுலர் வாடிக்கையாளர் கண்ணீர்,

அந்த கன்னுக்குட்டி தனுஷ் கட்டி கொள்வது — உண்மையான feel-good தருணம்.

---

உணர்வுகளோடு இணையும் படம் ❤️

இந்த மாதிரி உணர்வுகளுடன் வாழ்பவர்கள் இந்தப் படத்தை மனதோடு இணைத்துக் கொள்வார்கள்.

ஆனா —

> “பணம் சம்பாதிக்க ஓடணும், அதுவே வாழ்க்கை”

என்று நினைப்பவர்கள் — மன்னிக்கணும்,

இது உங்களுக்கான படம் இல்லை.

---

முடிவாக ✨

தனுஷ் சார், ஒரு அழகான மனசை திரையில் காட்டியதற்கு வாழ்த்துக்கள்! 👏❤️

#IdliKadai #Netflix #MovieReview #Dhanush #TamilCinema

 ​Jyothika, The 'Young Moon' of Tamil Cinema: A Fan’s Nostalgic Journey!

​A special look at the film journey of

actress Jyothika, who celebrates her birthday today.

​In the world of Tamil cinema, only a few actresses manage to secure a special place in the hearts of fans. After Kushboo, if there is one actress who became the "Sabka Favourite" (everyone's favourite) for the youth, it is undoubtedly Jyothika. As actor Vivek often joked, Tamil youngsters seem to prefer actresses who are a little 'chubby' and vibrant! Jyothika stood as the perfect example of that endearing affection.

​The Vibrant Start: From 'Vaali' to 'Poovellam Kettuppar'

​Although Thalapathy Ajith’s 'Vaali' gave her a cameo introduction, Jyothika truly established herself as a heroine with Director Vasanth’s 'Poovellam Kettuppar'. There is a sentiment that a solo song for the heroine in Vasanth’s films is bound to be a hit, and this rang true for Jyothika. The song and her bubbly performance in the movie turned many young men into her ardent fans.

​Following this, she reunited with Ajith for 'Mugavari', and then starred in a turning point film for Tamil cinema: Thalapathy Vijay’s 'Kushi'. Jyothika’s energetic performance was a major reason for the film's success. It was in this movie that director S. J. Suryah bestowed the title "Ilaiya Nila" (Young Moon) upon her—a title that remains fitting to this day. We must have watched 'Kushi' more than ten times just for her—it truly was a golden era!

​Every Film, A New Dimension

​Jyothika built successful partnerships with almost all leading actors of her time:

​Ajith - Jyothika: Mugavari, Poovellam Un Vaasam (The Chinna-Chella combo was so beautiful!)

​Vijay - Jyothika: Kushi, Thirumalai

​Kamal Haasan - Jyothika: Thenali (She stood out with her vibrant acting, despite having Devayani in the cast.)

​Vikram - Jyothika: Dhill (The 'Gundu Penne' song), Arul (Her nose ring in Director Hari's otherwise homely portrayal was truly special!)

​Unforgettable Solo Hits and Personal Nostalgia!

​The sentiment in the Tamil film industry holds true: if Jyothika has a solo song, the film is a hit! Her film with Arjun, 'Rhythm', directed by Vasanth, is highly praised today by critics but didn't fare well then. However, Jyothika's performance segments were pure gold! In 'Dumm Dumm Dumm' (a Mani Ratnam team production) with Madhavan, she lived the role of a girl from Nellai (Tirunelveli). The experience of watching that film at Nellai Royal Talkies remains fresh in memory!

​The suspense film 'Snegithiye', directed by Priyadarshan without a male lead, also holds a special memory: watching it with friends at Nellai Perinbavilas theatre with DTS sound, the song 'Raadhai Manadhil' was truly superb!

​The Surya Sagas and The Chandramukhi Peak

​In Gautham Menon’s second film after 'Minnale', 'Kaakha Kaakha', Jyothika’s beauty, simplicity, and acting were pure magic! We must have watched that film countless times on VCDs in the hostel rooms. Later, during the release of 'Sillunu Oru Kaadhal', Surya and Jyothika tied the knot in real life. Fans wholeheartedly blessed their union, singing the song, "Engirunthalum Vaazhga" (May you live well, wherever you are)!

​Finally, starring alongside Superstar Rajinikanth in 'Chandramukhi' marked the pinnacle of Jyothika's film journey. Fate chose her for a role originally meant for Simran, and she delivered a stellar performance that resulted in a mega-hit.

​Even today, as she excels in her second innings and as a producer, Jyothika remains the unforgettable 'Young Moon' of Tamil cinema fans.

​I wish her a very Happy Birthday!

​#HBDJyothika #JyotikaBirthday #TamilCinemaNostalgia #IlaiyaNila #Jyothika

 ​Jyothika, The 'Young Moon' of Tamil Cinema: A Fan’s Nostalgic Journey!

​A special look at the film journey of

actress Jyothika, who celebrates her birthday today.

​In the world of Tamil cinema, only a few actresses manage to secure a special place in the hearts of fans. After Kushboo, if there is one actress who became the "Sabka Favourite" (everyone's favourite) for the youth, it is undoubtedly Jyothika. As actor Vivek often joked, Tamil youngsters seem to prefer actresses who are a little 'chubby' and vibrant! Jyothika stood as the perfect example of that endearing affection.

​The Vibrant Start: From 'Vaali' to 'Poovellam Kettuppar'

​Although Thalapathy Ajith’s 'Vaali' gave her a cameo introduction, Jyothika truly established herself as a heroine with Director Vasanth’s 'Poovellam Kettuppar'. There is a sentiment that a solo song for the heroine in Vasanth’s films is bound to be a hit, and this rang true for Jyothika. The song and her bubbly performance in the movie turned many young men into her ardent fans.

​Following this, she reunited with Ajith for 'Mugavari', and then starred in a turning point film for Tamil cinema: Thalapathy Vijay’s 'Kushi'. Jyothika’s energetic performance was a major reason for the film's success. It was in this movie that director S. J. Suryah bestowed the title "Ilaiya Nila" (Young Moon) upon her—a title that remains fitting to this day. We must have watched 'Kushi' more than ten times just for her—it truly was a golden era!

​Every Film, A New Dimension

​Jyothika built successful partnerships with almost all leading actors of her time:

​Ajith - Jyothika: Mugavari, Poovellam Un Vaasam (The Chinna-Chella combo was so beautiful!)

​Vijay - Jyothika: Kushi, Thirumalai

​Kamal Haasan - Jyothika: Thenali (She stood out with her vibrant acting, despite having Devayani in the cast.)

​Vikram - Jyothika: Dhill (The 'Gundu Penne' song), Arul (Her nose ring in Director Hari's otherwise homely portrayal was truly special!)

​Unforgettable Solo Hits and Personal Nostalgia!

​The sentiment in the Tamil film industry holds true: if Jyothika has a solo song, the film is a hit! Her film with Arjun, 'Rhythm', directed by Vasanth, is highly praised today by critics but didn't fare well then. However, Jyothika's performance segments were pure gold! In 'Dumm Dumm Dumm' (a Mani Ratnam team production) with Madhavan, she lived the role of a girl from Nellai (Tirunelveli). The experience of watching that film at Nellai Royal Talkies remains fresh in memory!

​The suspense film 'Snegithiye', directed by Priyadarshan without a male lead, also holds a special memory: watching it with friends at Nellai Perinbavilas theatre with DTS sound, the song 'Raadhai Manadhil' was truly superb!

​The Surya Sagas and The Chandramukhi Peak

​In Gautham Menon’s second film after 'Minnale', 'Kaakha Kaakha', Jyothika’s beauty, simplicity, and acting were pure magic! We must have watched that film countless times on VCDs in the hostel rooms. Later, during the release of 'Sillunu Oru Kaadhal', Surya and Jyothika tied the knot in real life. Fans wholeheartedly blessed their union, singing the song, "Engirunthalum Vaazhga" (May you live well, wherever you are)!

​Finally, starring alongside Superstar Rajinikanth in 'Chandramukhi' marked the pinnacle of Jyothika's film journey. Fate chose her for a role originally meant for Simran, and she delivered a stellar performance that resulted in a mega-hit.

​Even today, as she excels in her second innings and as a producer, Jyothika remains the unforgettable 'Young Moon' of Tamil cinema fans.

​I wish her a very Happy Birthday!

​#HBDJyothika #JyotikaBirthday #TamilCinemaNostalgia #IlaiyaNila #Jyothika

 Diwali Shopping Pilgrimage: From Tambaram to Chennai's #Tnagar – A Local's Tale.

​(Place a beautiful image of the bustling T. Nagar Deepavali crowd here)

(Note: I will use a placeholder image for the visual element, which you can replace with your preferred graphic or photograph)

​Though I live within the limits of Tambaram Corporation, the true festive satisfaction of Diwali shopping is only achieved by visiting Chennai's #Tnagar, the 'Fire City' of fashion. While capturing what we see and feel o

n video would present the finished visuals, writing about it allows every reader to conjure their own scenes based on their imagination.

​The Electric Commute: Tambaram to Mambalam

​I parked my vehicle at Tambaram Railway Station and bought a local train ticket for Mambalam to head to T. Nagar. As I ascended the steps, the sight of a child climbing, holding the hands of both mother and father, was a beautiful start—the beginning itself was glorious.

​I checked which platform the next train to Chennai Beach would depart from. Seeing a train ready to leave, I knew my time for running to catch it was long gone, so I slowly descended, preparing for the next one, amused by those who still sprinted. When my train finally arrived, a man asked me, "Sir, will this train go to T. Nagar? I'm new to the city." "Yes, it will," I replied. I smiled, thinking of how many new faces #Chennai welcomes every single day ❤️. The train pulled out of Tambaram.

​The Mid-Journey Social Study

​Past Tambaram Sanatorium (a mini T. Nagar in itself), a considerable crowd disembarked at Chromepet. Yes, Chromepet is now T. Nagar's competitor, with most of the major stores having opened branches here. After Chromepet, the number of people only increased at the subsequent stations.

​However, there is one great advantage to this rail travel: we reach our destination quickly, which is a blessing, as the GST Road sees heavy traffic during Diwali. The train was packed. In the general compartment, men and women silently gave space to each other. Interestingly, though the ladies' compartment was slightly less crowded, the passengers argued over space, reminding me slightly of an assembly session!

​We finally arrived at Mambalam station. I noticed the change allowing passengers to alight on both sides of the platform.

​Mambalam: A Cross-Section of Society

​Stepping off the train, I overheard a mother exclaim, "So much crowd!" She started walking straight ahead, but her son stopped her, asking, "Where are you going?" She innocently replied, "Everyone is going that way!" The 90's Kid son laughed, "If everyone goes forward, we shouldn't follow the crowd," as he gently guided her hand.

​The 60's Kid man, frowning at the crowd, complaining to his wife.

​The 70's Kid woman, arguing a point with her husband.

​The 80's Kid man, simply nodding to everything his wife said.

​The 2k Kids, declaring, "You listen to me; I won't listen to you."

​The entire spectrum of society, the growth and change of generations, could be witnessed in this one location. I took off my headphones, put away my mobile, and chose to fully immerse myself in and experience the moment.

​The Heart of Shopping: Ranganathan Street

​Ranganathan Street is familiar to many, especially Chennai residents. You can buy everything needed for home, weddings, and every other occasion here. The crowd was heavier than usual. The police had set up temporary watchtowers and were monitoring everyone. Though the police broadcasted warnings in the crisp voice of Nirmala Periyasamy (famous for her Sun TV news voice), the image of her face and her signature 'Vanakkam' flashed in my mind.

​I imagined the late Saravana Stores owner, Selvarathinam Annachi, standing there (a framed photo perhaps), smiling and watching the customers arrive at his shop.

​I finally walked past the street towards Panagal Park. Traditional stores like Nalli Silks, Kumaran Stores, and RmKV stood proudly, reaffirming their timeless presence. As I passed Prince Jewellery, the mesmerizing radio jingle from the past, "Prince Jewellery, Panagal Park Madras," echoed in my ears.

​I visited Pothys, Chennai Silks, and Pachaiappas Silks, taking a coffee break now and then to keep my energy up. Floating along with the sea of people, I bought a cup ice to enjoy. I said goodbye to Mambalam, promising myself, "Next year, I'll be back." A wonderful experience indeed.

​Happy Diwali!

​#HappyDipawali #Chennai #Tnagar #Mambalam #Deepavali

 Diwali Shopping Pilgrimage: From Tambaram to Chennai's #Tnagar – A Local's Tale.

​(Place a beautiful image of the bustling T. Nagar Deepavali crowd here)

(Note: I will use a placeholder image for the visual element, which you can replace with your preferred graphic or photograph)

​Though I live within the limits of Tambaram Corporation, the true festive satisfaction of Diwali shopping is only achieved by visiting Chennai's #Tnagar, the 'Fire City' of fashion. While capturing what we see and feel o

n video would present the finished visuals, writing about it allows every reader to conjure their own scenes based on their imagination.

​The Electric Commute: Tambaram to Mambalam

​I parked my vehicle at Tambaram Railway Station and bought a local train ticket for Mambalam to head to T. Nagar. As I ascended the steps, the sight of a child climbing, holding the hands of both mother and father, was a beautiful start—the beginning itself was glorious.

​I checked which platform the next train to Chennai Beach would depart from. Seeing a train ready to leave, I knew my time for running to catch it was long gone, so I slowly descended, preparing for the next one, amused by those who still sprinted. When my train finally arrived, a man asked me, "Sir, will this train go to T. Nagar? I'm new to the city." "Yes, it will," I replied. I smiled, thinking of how many new faces #Chennai welcomes every single day ❤️. The train pulled out of Tambaram.

​The Mid-Journey Social Study

​Past Tambaram Sanatorium (a mini T. Nagar in itself), a considerable crowd disembarked at Chromepet. Yes, Chromepet is now T. Nagar's competitor, with most of the major stores having opened branches here. After Chromepet, the number of people only increased at the subsequent stations.

​However, there is one great advantage to this rail travel: we reach our destination quickly, which is a blessing, as the GST Road sees heavy traffic during Diwali. The train was packed. In the general compartment, men and women silently gave space to each other. Interestingly, though the ladies' compartment was slightly less crowded, the passengers argued over space, reminding me slightly of an assembly session!

​We finally arrived at Mambalam station. I noticed the change allowing passengers to alight on both sides of the platform.

​Mambalam: A Cross-Section of Society

​Stepping off the train, I overheard a mother exclaim, "So much crowd!" She started walking straight ahead, but her son stopped her, asking, "Where are you going?" She innocently replied, "Everyone is going that way!" The 90's Kid son laughed, "If everyone goes forward, we shouldn't follow the crowd," as he gently guided her hand.

​The 60's Kid man, frowning at the crowd, complaining to his wife.

​The 70's Kid woman, arguing a point with her husband.

​The 80's Kid man, simply nodding to everything his wife said.

​The 2k Kids, declaring, "You listen to me; I won't listen to you."

​The entire spectrum of society, the growth and change of generations, could be witnessed in this one location. I took off my headphones, put away my mobile, and chose to fully immerse myself in and experience the moment.

​The Heart of Shopping: Ranganathan Street

​Ranganathan Street is familiar to many, especially Chennai residents. You can buy everything needed for home, weddings, and every other occasion here. The crowd was heavier than usual. The police had set up temporary watchtowers and were monitoring everyone. Though the police broadcasted warnings in the crisp voice of Nirmala Periyasamy (famous for her Sun TV news voice), the image of her face and her signature 'Vanakkam' flashed in my mind.

​I imagined the late Saravana Stores owner, Selvarathinam Annachi, standing there (a framed photo perhaps), smiling and watching the customers arrive at his shop.

​I finally walked past the street towards Panagal Park. Traditional stores like Nalli Silks, Kumaran Stores, and RmKV stood proudly, reaffirming their timeless presence. As I passed Prince Jewellery, the mesmerizing radio jingle from the past, "Prince Jewellery, Panagal Park Madras," echoed in my ears.

​I visited Pothys, Chennai Silks, and Pachaiappas Silks, taking a coffee break now and then to keep my energy up. Floating along with the sea of people, I bought a cup ice to enjoy. I said goodbye to Mambalam, promising myself, "Next year, I'll be back." A wonderful experience indeed.

​Happy Diwali!

​#HappyDipawali #Chennai #Tnagar #Mambalam #Deepavali

 

The Arulmigu Mutharamman Temple in Kulasekharapattinam, Thoothukudi district, is globally renowned for its annual Dasara festival. The Soorasamharam festival, attended by millions of devotees, is celebrated on a grand scale, on par with the famous festival at Tiruchendur. A key figure who paved the way for this monumental event is K.P. Kandasamy, the former owner of the Dinakaran newspaper and former Tamil Nadu Minister for Hindu Religious and Charitable Endowments.

The credit for elevating the Soorasamharam festival from a small-scale event to a massive celebration goes to him. He was the one who built a mandapam (hall) for the Kulasai Mutharamman Temple, enabling the festival to be held on the beach, similar to the one at Tiruchendur.

Following this, the number of devotees grew year after year, and the festival has now transformed into a magnificent public celebration.

It is believed that Goddess Mutharamman and Ganamurtheeswarar bless and fulfill the wishes of their devotees. By their divine grace and the unwavering devotion of the people, over ten lakh devotees now gather to witness this Soorasamharam festival. During the ten days of Dasara, both Tiruchendur and Kulasai are in a festive mood.

K.P. Kandasamy was the one who laid the foundation for this enormous growth. His contribution to the rise of Kulasai Dasara as such a grand festival is truly significant. A great deal of the credit for this spectacle rightfully belongs to him.

#KulasaiDasara #Kulasai #KPKandhasamy

 

The Arulmigu Mutharamman Temple in Kulasekharapattinam, Thoothukudi district, is globally renowned for its annual Dasara festival. The Soorasamharam festival, attended by millions of devotees, is celebrated on a grand scale, on par with the famous festival at Tiruchendur. A key figure who paved the way for this monumental event is K.P. Kandasamy, the former owner of the Dinakaran newspaper and former Tamil Nadu Minister for Hindu Religious and Charitable Endowments.

The credit for elevating the Soorasamharam festival from a small-scale event to a massive celebration goes to him. He was the one who built a mandapam (hall) for the Kulasai Mutharamman Temple, enabling the festival to be held on the beach, similar to the one at Tiruchendur.

Following this, the number of devotees grew year after year, and the festival has now transformed into a magnificent public celebration.

It is believed that Goddess Mutharamman and Ganamurtheeswarar bless and fulfill the wishes of their devotees. By their divine grace and the unwavering devotion of the people, over ten lakh devotees now gather to witness this Soorasamharam festival. During the ten days of Dasara, both Tiruchendur and Kulasai are in a festive mood.

K.P. Kandasamy was the one who laid the foundation for this enormous growth. His contribution to the rise of Kulasai Dasara as such a grand festival is truly significant. A great deal of the credit for this spectacle rightfully belongs to him.

#KulasaiDasara #Kulasai #KPKandhasamy

 The Gold Begging Bowl and the Cricket Bat Gun

​In the film "Saamy", director Hari wrote a scene that has always stayed with me. The character Perumal Pitchai sees a beggar outside a temple and says, "I know him. Even if you give him money, he will buy a begging bowl made of gold and continue to beg."

​This scene came to my mind recently while watching a cricket match. A Pakistani player, on a global stage, celebrated by treating his cricket bat like a gun and his runs like bullets. This gesture, intended to be a show of power, instead highlighted how deeply violence can be ingrained in a person's mindset.

​Sports are meant to be a celebration of skill, harmony, and enthusiasm. They should inspire us to build a better, more unified world. But when an athlete's victory is expressed through an act of aggression, it forces us to question the impact of such displays on society.

​It's a stark reminder that the culture of violence, even in its subtlest forms, has found its way into our everyday lives.

​My heartfelt wish is simple:

A world without war.

A world without chaos.

​Let's hope for a change.

By 

Raja K.S

​#Peace​ #WorldPeace

​#Change# Humanity

​#Thoughts  #Cricket​  #Sports

​#Sportsmanship​ #Culture

​#Saamy​  #PerumalPitchai​ #DirectorHari

 The Gold Begging Bowl and the Cricket Bat Gun

​In the film "Saamy", director Hari wrote a scene that has always stayed with me. The character Perumal Pitchai sees a beggar outside a temple and says, "I know him. Even if you give him money, he will buy a begging bowl made of gold and continue to beg."

​This scene came to my mind recently while watching a cricket match. A Pakistani player, on a global stage, celebrated by treating his cricket bat like a gun and his runs like bullets. This gesture, intended to be a show of power, instead highlighted how deeply violence can be ingrained in a person's mindset.

​Sports are meant to be a celebration of skill, harmony, and enthusiasm. They should inspire us to build a better, more unified world. But when an athlete's victory is expressed through an act of aggression, it forces us to question the impact of such displays on society.

​It's a stark reminder that the culture of violence, even in its subtlest forms, has found its way into our everyday lives.

​My heartfelt wish is simple:

A world without war.

A world without chaos.

​Let's hope for a change.

By 

Raja K.S

​#Peace​ #WorldPeace

​#Change# Humanity

​#Thoughts  #Cricket​  #Sports

​#Sportsmanship​ #Culture

​#Saamy​  #PerumalPitchai​ #DirectorHari

 Movie Review – Indira 🎬

Streaming on: Sun Next

The film Indira tries to ride on the current trend of “psycho killer” thrillers. In such stories, the villain usually murders for a reason that the audience can understand or at least find chilling. Without that, the character risks coming across as unintentionally funny.

That’s exactly what happens here. Instead of fear or tension, the so-called psycho killer only evokes laughter.

Adding to the chaos, the protagonist is introduced as a police officer. But rather than doing his duty, he’s suspended—because he was caught drinking on duty and even driving under the influence. His alcoholism becomes a running theme, and in a strange twist, the heroine herself starts drinking with him. Eventually, his excessive drinking costs him his eyesight.

There’s a moment where the heroine promises to support him and emotionally holds his hand to guide him. It almost feels touching—until the very next moment when she is shockingly murdered.

This raises the central questions: is her murder connected to the serial killer? Can our hero uncover the truth despite his disability?

Unfortunately, the screenplay fails to deliver engaging answers. Yes, there are twists, but they lack impact. By the climax, the film not only confuses the villain but also leaves the audience puzzled and unsatisfied.

Verdict:

Indira ends up being unintentionally comical. Even the “psycho killer” feels less like a threat and more like a comedy element.

⭐ Rating: Better skipped unless you’re in the mood for unintentional laughs.

Rating: 4/10

#IndiraMovie #MovieReview #TamilCinema

 Movie Review – Indira 🎬

Streaming on: Sun Next

The film Indira tries to ride on the current trend of “psycho killer” thrillers. In such stories, the villain usually murders for a reason that the audience can understand or at least find chilling. Without that, the character risks coming across as unintentionally funny.

That’s exactly what happens here. Instead of fear or tension, the so-called psycho killer only evokes laughter.

Adding to the chaos, the protagonist is introduced as a police officer. But rather than doing his duty, he’s suspended—because he was caught drinking on duty and even driving under the influence. His alcoholism becomes a running theme, and in a strange twist, the heroine herself starts drinking with him. Eventually, his excessive drinking costs him his eyesight.

There’s a moment where the heroine promises to support him and emotionally holds his hand to guide him. It almost feels touching—until the very next moment when she is shockingly murdered.

This raises the central questions: is her murder connected to the serial killer? Can our hero uncover the truth despite his disability?

Unfortunately, the screenplay fails to deliver engaging answers. Yes, there are twists, but they lack impact. By the climax, the film not only confuses the villain but also leaves the audience puzzled and unsatisfied.

Verdict:

Indira ends up being unintentionally comical. Even the “psycho killer” feels less like a threat and more like a comedy element.

⭐ Rating: Better skipped unless you’re in the mood for unintentional laughs.

Rating: 4/10

#IndiraMovie #MovieReview #TamilCinema

 Movie Review – இந்திரா

🎬

OTT: SunNext

இந்திரா ன்னு படம் பார்த்தேன்…

இப்போ ட்ரெண்ட் என்னனா – சைக்கோ கில்லர்ஸ்!

சரி அவங்க என்ன பண்ணுவாங்க?

👉 கொலை பண்ணுவாங்க!

அதுக்கு காரணம் என்னா இருக்கும்?

ஆடியன்ஸ் connect ஆகணும்னா ஒரு strong reason இருக்கணும். இல்லனா அந்த சைக்கோ மேல கோபம் தான் வரும்.

ஆனா இந்த படத்திலோ… அந்த சைக்கோ மேல கோபமே வரல, சிரிப்பே தான் வந்துடுச்சு 🤦‍♂️😂

அந்த கதையிலேயே அடுத்த ட்விஸ்ட் – நாயகன் போலீஸ்!

Wow 😲 என்ன பண்ணறார்?

Suspend ஆகி வீட்டுலவே இருக்காரு 😢

ஏன் Suspend ஆகி இருக்காரு தெரியுமா?

Duty timeல சாராயம் குடிச்சிட்டு வண்டியே எத்திட்டாரு… அதுவே அவரோட special duty! 🤌🍻

அடுத்து ஹீரோக்கு ஹீரோயின் என்ன பண்ணாங்க?

👉 குடிக்க company கொடுத்தாங்க!

இப்படி போயிடுச்சு கதையோட வேகம்.

அந்த குடியால ஹீரோவுக்கு கண் பார்வையே போயிடுச்சு 😵

அப்போ ஹீரோயின், “நான் இருக்கேன்” ன்னு ஹீரோ கை பிடிச்சு நடக்குறாங்க…

அடடா, ரொம்ப touching scene போலயே இருந்துச்சு ❤️

அடுத்த second-லே என்ன நடந்துச்சு தெரியுமா?

👉 ஹீரோயினையே கொலை பண்ணிட்டாங்க! 😳

இப்போ கேள்வி:

அந்த serial killer கும் இந்த கொலைக்கும் சம்பந்தமா?

இந்தக் கொலையை நம்ம ஹீரோ கண்டுபிடிச்சாரா? 🤔

இதுதான் கதை!

ஆனா இதில் twist இருக்கா?

– ஆமாம், இருக்கு.

நல்லா இருக்கா?

– இல்ல! 🤷‍♂️

கடைசியில் ஹீரோ villain-ஐ மட்டும் இல்ல, நம்ம audience-ஐயும் பிழைச்சு போங்க ன்னு விட்டுடாரு… 🤦‍♂️

Verdict:

இந்திரா – சைக்கோ கில்லர்ஸ் கூட “Idhuvum oru comedy piece thaane” ன்னு கேட்க வைக்குது 😂

#IndiraMovie #MovieReview #PsychoKillers #KollywoodComedy #TamilCinema 

 Movie Review – இந்திரா

🎬

OTT: SunNext

இந்திரா ன்னு படம் பார்த்தேன்…

இப்போ ட்ரெண்ட் என்னனா – சைக்கோ கில்லர்ஸ்!

சரி அவங்க என்ன பண்ணுவாங்க?

👉 கொலை பண்ணுவாங்க!

அதுக்கு காரணம் என்னா இருக்கும்?

ஆடியன்ஸ் connect ஆகணும்னா ஒரு strong reason இருக்கணும். இல்லனா அந்த சைக்கோ மேல கோபம் தான் வரும்.

ஆனா இந்த படத்திலோ… அந்த சைக்கோ மேல கோபமே வரல, சிரிப்பே தான் வந்துடுச்சு 🤦‍♂️😂

அந்த கதையிலேயே அடுத்த ட்விஸ்ட் – நாயகன் போலீஸ்!

Wow 😲 என்ன பண்ணறார்?

Suspend ஆகி வீட்டுலவே இருக்காரு 😢

ஏன் Suspend ஆகி இருக்காரு தெரியுமா?

Duty timeல சாராயம் குடிச்சிட்டு வண்டியே எத்திட்டாரு… அதுவே அவரோட special duty! 🤌🍻

அடுத்து ஹீரோக்கு ஹீரோயின் என்ன பண்ணாங்க?

👉 குடிக்க company கொடுத்தாங்க!

இப்படி போயிடுச்சு கதையோட வேகம்.

அந்த குடியால ஹீரோவுக்கு கண் பார்வையே போயிடுச்சு 😵

அப்போ ஹீரோயின், “நான் இருக்கேன்” ன்னு ஹீரோ கை பிடிச்சு நடக்குறாங்க…

அடடா, ரொம்ப touching scene போலயே இருந்துச்சு ❤️

அடுத்த second-லே என்ன நடந்துச்சு தெரியுமா?

👉 ஹீரோயினையே கொலை பண்ணிட்டாங்க! 😳

இப்போ கேள்வி:

அந்த serial killer கும் இந்த கொலைக்கும் சம்பந்தமா?

இந்தக் கொலையை நம்ம ஹீரோ கண்டுபிடிச்சாரா? 🤔

இதுதான் கதை!

ஆனா இதில் twist இருக்கா?

– ஆமாம், இருக்கு.

நல்லா இருக்கா?

– இல்ல! 🤷‍♂️

கடைசியில் ஹீரோ villain-ஐ மட்டும் இல்ல, நம்ம audience-ஐயும் பிழைச்சு போங்க ன்னு விட்டுடாரு… 🤦‍♂️

Verdict:

இந்திரா – சைக்கோ கில்லர்ஸ் கூட “Idhuvum oru comedy piece thaane” ன்னு கேட்க வைக்குது 😂

#IndiraMovie #MovieReview #PsychoKillers #KollywoodComedy #TamilCinema 

 25 Years of Rhythm – A Musical Novel on Screen

Karthik is a journalist living in Mumbai with his mother and father. A widower, he has lost his wife Aruna in a tragic train accident.

Chitra works at a bank and is also a widower, having lost her husband in a similar train tragedy.

Karthik and Chitra live in the same neighborhood, and fate brings them together through an initial encounter, a clash, then friendship, love, and eventually marriage.

The film features five songs, each beautifully representing one of the Pancha Bhootas (five elements). Among them, “Nadiye Nadiye” stands out as a poetic masterpiece.

---

Nadiye Nadiye – Poetry in Siladai

In Tamil literature, siladai is a key literary device that draws comparisons between two entities, often to highlight harmony or contrast. While it can be humorous, when used artistically, it turns into a beautiful poem.

Rhythm demonstrates this perfectly in “Nadiye Nadiye”, written by Vairamuthu. The song compares water and the woman, blending their natural qualities and feminine essence into a lyrical metaphor.

Each verse reflects a subtle understanding of emotions:

> Chitra: “You have never eaten with your hands until now.”

Karthik: “I’ve longed for so many things in life, but they never happened. This… is just a simple meal.”

Here, through a seemingly ordinary dialogue, the film communicates deep emotions, resonating with the audience like a passage from a novel.

---

Five Songs, Five Elements

Each of the five songs in the movie represents one of the Pancha Bhootas: water, earth, fire, air, and sky. Through music, lyrics, and visuals, the film turns these elements into a poetic journey, enhancing the story of love, loss, and healing.

---

A Novel on Screen

Rhythm is not just a love story. Through dialogues, songs, and small yet profound moments, it reads like a novel brought to life on screen. The interplay between Karthik and Chitra, their past sorrows, and their gradual connection is depicted with grace, subtlety, and realism.

---

Celebrating 25 Years

Today marks 25 years since the release of Rhythm. Even after all these years, the film continues to touch hearts with its music, poetry, and emotional storytelling.

“Nadiye Nadiye” alone, with its siladai technique, feminine imagery, and natural metaphors, remains an evergreen gem, showcasing Vairamuthu’s poetic brilliance.

---

📌 25 Years of Rhythm – A musical journey that still resonates.

#25YearsofRytham #TamilCinema #EvergreenSongs #Vairam

uthu #PanchaBhootas #TamilPoetry #RhythmMovie #TamilMusic

 25 Years of Rhythm – A Musical Novel on Screen

Karthik is a journalist living in Mumbai with his mother and father. A widower, he has lost his wife Aruna in a tragic train accident.

Chitra works at a bank and is also a widower, having lost her husband in a similar train tragedy.

Karthik and Chitra live in the same neighborhood, and fate brings them together through an initial encounter, a clash, then friendship, love, and eventually marriage.

The film features five songs, each beautifully representing one of the Pancha Bhootas (five elements). Among them, “Nadiye Nadiye” stands out as a poetic masterpiece.

---

Nadiye Nadiye – Poetry in Siladai

In Tamil literature, siladai is a key literary device that draws comparisons between two entities, often to highlight harmony or contrast. While it can be humorous, when used artistically, it turns into a beautiful poem.

Rhythm demonstrates this perfectly in “Nadiye Nadiye”, written by Vairamuthu. The song compares water and the woman, blending their natural qualities and feminine essence into a lyrical metaphor.

Each verse reflects a subtle understanding of emotions:

> Chitra: “You have never eaten with your hands until now.”

Karthik: “I’ve longed for so many things in life, but they never happened. This… is just a simple meal.”

Here, through a seemingly ordinary dialogue, the film communicates deep emotions, resonating with the audience like a passage from a novel.

---

Five Songs, Five Elements

Each of the five songs in the movie represents one of the Pancha Bhootas: water, earth, fire, air, and sky. Through music, lyrics, and visuals, the film turns these elements into a poetic journey, enhancing the story of love, loss, and healing.

---

A Novel on Screen

Rhythm is not just a love story. Through dialogues, songs, and small yet profound moments, it reads like a novel brought to life on screen. The interplay between Karthik and Chitra, their past sorrows, and their gradual connection is depicted with grace, subtlety, and realism.

---

Celebrating 25 Years

Today marks 25 years since the release of Rhythm. Even after all these years, the film continues to touch hearts with its music, poetry, and emotional storytelling.

“Nadiye Nadiye” alone, with its siladai technique, feminine imagery, and natural metaphors, remains an evergreen gem, showcasing Vairamuthu’s poetic brilliance.

---

📌 25 Years of Rhythm – A musical journey that still resonates.

#25YearsofRytham #TamilCinema #EvergreenSongs #Vairam

uthu #PanchaBhootas #TamilPoetry #RhythmMovie #TamilMusic

 🎬 My ‘Surrender’ Review

Four days before the election, actor Mansoor Ali Khan comes to the police station to surrender his gun. At the same time, a politician who wants to distribute money to voters plans to send it through a rowdy.

👉 Mansoor’s gun gets stolen – did the police recover it?

👉 Politician’s money gets stolen – did the police recover it?

The story tries to say this in an interesting way, and the Surrender team has half succeeded.

🔹 As the hero, BiggBoss fame Darshan shines as a fit police officer with stylish action scenes.

🔹 Lal as the head constable – performance is top class 🔥

🔹 Sujith Shankar as a rowdy is superb, and his acting as a brother is also very realistic.

🔹 Munishkanth tries to bring laughter, but it doesn’t work.

The director boldly shows the miserable state of the police force – a big thumbs up 👏

Overall – it felt like watching a good thriller.

👉 Rating: 6/10

#SurrenderReview #TamilCinema #BiggBossDarshan #Lal #SujithShankar #TamilMovies #Kollywood #MovieReview

 🎬 My ‘Surrender’ Review

Four days before the election, actor Mansoor Ali Khan comes to the police station to surrender his gun. At the same time, a politician who wants to distribute money to voters plans to send it through a rowdy.

👉 Mansoor’s gun gets stolen – did the police recover it?

👉 Politician’s money gets stolen – did the police recover it?

The story tries to say this in an interesting way, and the Surrender team has half succeeded.

🔹 As the hero, BiggBoss fame Darshan shines as a fit police officer with stylish action scenes.

🔹 Lal as the head constable – performance is top class 🔥

🔹 Sujith Shankar as a rowdy is superb, and his acting as a brother is also very realistic.

🔹 Munishkanth tries to bring laughter, but it doesn’t work.

The director boldly shows the miserable state of the police force – a big thumbs up 👏

Overall – it felt like watching a good thriller.

👉 Rating: 6/10

#SurrenderReview #TamilCinema #BiggBossDarshan #Lal #SujithShankar #TamilMovies #Kollywood #MovieReview

 மதராசி

– என்னோட பார்வை

தமிழ் சினிமாவுக்கு ஒரு தனிச்சிறப்பு இருக்கு. பிற்காலத்தில் நடக்கப்போகும் சமூக ஆபத்துகளை முன்னமே திரையில் காட்டி விடும்.

ஏழாம் அறிவுல சீனாவில் இருந்து நாய் வழியாக வைரஸ் பரவுவது – பின்னாளில் நாமே அனுபவிச்ச கொரோனாவை நினைவூட்டியது போல.

அந்த மாதிரி, மதராசியில் முருகதாஸ் அடுத்த warning கொடுக்கிறார் –

தமிழகத்தில் துப்பாக்கி கலாசாரம் வேரூன்றி, எல்லோருக்கும் சென்றடையப்போகும் அபாயம். அதை தடுக்க நினைக்கும் NIA வின் பயணம் தான் கதையின் உயிர்.

நாயகன் சிவகார்த்திகேயன் – முதல் பாதியில் நகைச்சுவையா, அடுத்தடுத்து விருவிறுப்பா, கடைசியில் full-fledged action hero ஆட்காரர்.

வில்லன்களாக Shabeer & Vidyut இருவருமே அதகளமா செய்திருக்காங்க. இரட்டை குழல் துப்பாக்கி போல் audience கிட்டும் தாக்கம் செலுத்துறாங்க.

நாயகி Rukmini – அழகோடு மட்டுமில்லாமல், காதல்–breakup trackல தன் பாங்கை சரியா carry பண்ணிருக்காங்க.

இசையில் அனிருத் – இரண்டு பாடல்கள் ஹம்மிங் பண்ண வைக்குது. ஆனால் real goosebumps கொடுக்குறது BGM தான். 🔥

திரைக்கதை –

➡️ முதல் பாதி – full engaging & racy.

➡️ இரண்டாம் பாதி – predict ஆகினாலும், director’s grip காரணமா bore அடிக்க வைக்கலை.

மொத்தத்தில் – நல்ல pace கொண்ட action entertainer. “மதராசி” audience கிட்ட செம்ம connect ஆகும்!

.

#Madaraasi #Sivakarthikeyan #ARMurugadoss #TamilCinema #ActionMovie #MovieReview #Rukmini #AnirudhMusic #TamilFilm #Thriller #ActionPacked #CinemaLovers #Kollywood #MustWatch #FilmBuzz

 மதராசி

– என்னோட பார்வை

தமிழ் சினிமாவுக்கு ஒரு தனிச்சிறப்பு இருக்கு. பிற்காலத்தில் நடக்கப்போகும் சமூக ஆபத்துகளை முன்னமே திரையில் காட்டி விடும்.

ஏழாம் அறிவுல சீனாவில் இருந்து நாய் வழியாக வைரஸ் பரவுவது – பின்னாளில் நாமே அனுபவிச்ச கொரோனாவை நினைவூட்டியது போல.

அந்த மாதிரி, மதராசியில் முருகதாஸ் அடுத்த warning கொடுக்கிறார் –

தமிழகத்தில் துப்பாக்கி கலாசாரம் வேரூன்றி, எல்லோருக்கும் சென்றடையப்போகும் அபாயம். அதை தடுக்க நினைக்கும் NIA வின் பயணம் தான் கதையின் உயிர்.

நாயகன் சிவகார்த்திகேயன் – முதல் பாதியில் நகைச்சுவையா, அடுத்தடுத்து விருவிறுப்பா, கடைசியில் full-fledged action hero ஆட்காரர்.

வில்லன்களாக Shabeer & Vidyut இருவருமே அதகளமா செய்திருக்காங்க. இரட்டை குழல் துப்பாக்கி போல் audience கிட்டும் தாக்கம் செலுத்துறாங்க.

நாயகி Rukmini – அழகோடு மட்டுமில்லாமல், காதல்–breakup trackல தன் பாங்கை சரியா carry பண்ணிருக்காங்க.

இசையில் அனிருத் – இரண்டு பாடல்கள் ஹம்மிங் பண்ண வைக்குது. ஆனால் real goosebumps கொடுக்குறது BGM தான். 🔥

திரைக்கதை –

➡️ முதல் பாதி – full engaging & racy.

➡️ இரண்டாம் பாதி – predict ஆகினாலும், director’s grip காரணமா bore அடிக்க வைக்கலை.

மொத்தத்தில் – நல்ல pace கொண்ட action entertainer. “மதராசி” audience கிட்ட செம்ம connect ஆகும்!

.

#Madaraasi #Sivakarthikeyan #ARMurugadoss #TamilCinema #ActionMovie #MovieReview #Rukmini #AnirudhMusic #TamilFilm #Thriller #ActionPacked #CinemaLovers #Kollywood #MustWatch #FilmBuzz

 

One of the special traits of Tamil cinema is its ability to foresee and portray future social threats on screen.

For example, in 7aum Arivu, the villain spreads a virus from China through a dog to destabilize the state – years later, we actually witnessed something similar with the Covid pandemic.

In the same way, director A.R. Murugadoss delivers his next warning through Madaraasi – the rise of gun culture in Tamil Nadu and how it slowly spreads to everyone. The film follows the journey of the NIA as they attempt to tackle this threat.

Sivakarthikeyan, as the protagonist, starts off light with humor in the first half, gradually shifting gears to transform into a full-fledged action hero in the second.

The villains, Shabeer and Vidyut, are the film’s real strength – they go all out, blasting through with double-barrel intensity.

Rukmini plays the female lead with charm and grace. Beyond her beauty, she shines in the love-breakup portions with Sivakarthikeyan, carrying her role effectively.

Anirudh’s music is another highlight. Two songs are instantly hummable, while his background score elevates the tension and action with high energy. 🔥

Screenplay:

➡️ First half – fast-paced, engaging, with the right dose of humor.

➡️ Second half – a little predictable, but Murugadoss’ tight narration ensures it never gets boring.

Overall – Madaraasi stands tall as a solid action entertainer that keeps you hooked and delivers Murugadoss’ trademark thrills.

#Madaraasi #Sivakarthikeyan #ARMurugadoss #TamilCinema #ActionMovie #MovieReview #Rukmini #AnirudhMusic #TamilFilm #Thriller #ActionPacked #CinemaLovers #Kollywood #MustWatch #FilmBuzz

 

One of the special traits of Tamil cinema is its ability to foresee and portray future social threats on screen.

For example, in 7aum Arivu, the villain spreads a virus from China through a dog to destabilize the state – years later, we actually witnessed something similar with the Covid pandemic.

In the same way, director A.R. Murugadoss delivers his next warning through Madaraasi – the rise of gun culture in Tamil Nadu and how it slowly spreads to everyone. The film follows the journey of the NIA as they attempt to tackle this threat.

Sivakarthikeyan, as the protagonist, starts off light with humor in the first half, gradually shifting gears to transform into a full-fledged action hero in the second.

The villains, Shabeer and Vidyut, are the film’s real strength – they go all out, blasting through with double-barrel intensity.

Rukmini plays the female lead with charm and grace. Beyond her beauty, she shines in the love-breakup portions with Sivakarthikeyan, carrying her role effectively.

Anirudh’s music is another highlight. Two songs are instantly hummable, while his background score elevates the tension and action with high energy. 🔥

Screenplay:

➡️ First half – fast-paced, engaging, with the right dose of humor.

➡️ Second half – a little predictable, but Murugadoss’ tight narration ensures it never gets boring.

Overall – Madaraasi stands tall as a solid action entertainer that keeps you hooked and delivers Murugadoss’ trademark thrills.

#Madaraasi #Sivakarthikeyan #ARMurugadoss #TamilCinema #ActionMovie #MovieReview #Rukmini #AnirudhMusic #TamilFilm #Thriller #ActionPacked #CinemaLovers #Kollywood #MustWatch #FilmBuzz

 செப்டம்பர் 5 – ஆசிரியர்களுக்கு வணக்கம்

"ஒரு நல்ல ஆசிரியர் ஆயிரம் வாழ்வுகளை ஒளிரச் செய்ய முடியும்."

இன்று டாக்டர் சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன் பிறந்த நாள். அவரின் நினைவாக, இந்தியா முழுவதும் ஆசிரியர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. #TeachersDay 👩‍🏫👨‍🏫

என் வாழ்க்கையில் ஆசான்கள் பலர் இருந்தாலும், என் முதல் ஆசிரியை – என் அம்மா.

எங்கள் வீட்டுக் கதவு தான் கரும்பலகை. ஒரு குவளை சாதம் கையில் வைத்து அன்னையாகவும், ஆசிரியையாகவும் மாறியவர்.

பள்ளி வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தில், நர்சரி மற்றும் ஆரம்பப் பள்ளி செல்லும் பயத்தை களைந்து, விருப்பத்துடன் பள்ளி செல்ல வழிவகுத்தவர்கள் – திருமதி. செல்லம்மா மற்றும் திருமதி. ஈஸ்வரி.

இவர்களுக்கு நான் வாழ்நாளெல்லாம் நன்றி சொல்லிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

தமிழில் சுலபமாகவும், சரளமாகவும் கட்டுரைகள் எழுதத் தூண்டியவர் – என் தமிழ் ஆசிரியை திருமதி. ஹேமாவதி.

அதேபோல், அறிவியலில் ஆர்வம் ஏற்படச் செய்தவர் – திருமதி. ஜானகி டீச்சர்.

வரலாற்றையும், அரசியலையும் வெறும் பாடப்புத்தகத்தில் இருக்கும் பாடங்களாக மட்டுமே அல்லாமல், வாழ்க்கை முழுவதும் ஈர்ப்புடன் கற்றுக்கொள்ள உதவியவர்கள் – திருமதி. சாந்தா மற்றும் திருமதி. வசந்தா.

கல்லூரியில் எனக்கு என்றும் உற்சாகம் தந்தவர் Professor ராஜ மன்னார்.

என் பெயரை எடுத்துக் கொண்டு, "இவர் ஒருநாள் பெரிய ஆள் ஆகுவார்" என்று வகுப்பில் பலமுறை கூறிய அந்த நம்பிக்கை இன்னும் எனக்கு ஊக்கமாக உள்ளது.

இதே கல்லூரி காலத்தில், என் நண்பன் டேவிட்.

கிளாஸ் முடிந்த பிறகும், அவன் தான் என்னை நிறைய கற்றுக் கொடுத்தான். அவன் எடுத்துக் கொடுத்த லெக்சர்ஸ் தான், எனக்கு degree வெற்றிகரமாக முடிக்க காரணமாயிற்று.

அதற்குப் பிறகு, நான் IT துறையில் சேர்ந்தபோது, என் முதல் டீம் லீட் டாஸ்.

அவர் வேலை மட்டும் இல்லாமல், work culture, discipline, personal–professional balance எல்லாத்தையும் கற்றுத் தந்தார்.

ஒரு உதவாக்கரையை இன்று உதவும்கரையாக மாற்றி,

இச்சமூகத்தில் என்னை ஒரு பொறியாளனாக கட்டமைத்த அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகளும் வணக்கங்களும் 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

---

✨ நிறைவாக…

"அறிவை கற்றுத்தருபவர் ஆசிரியர்;

அறிவை வாழ்வில் பயன்படுத்தச் செய்வவர் மாமுனிவர்."

என் வாழ்க்கையில் சந்தித்த ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் இந்த இரண்டையும் செய்தவர்கள்.

அவர்களுக்கு என்றும் என் மனமார்ந்த வணக்கம்.

#TeachersDay #SarvepalliRadhakrishnan #Gratitude #RespectTeachers #MyFirstTeacher #ThankYouTeachers #LifeLessons #Tribute

 செப்டம்பர் 5 – ஆசிரியர்களுக்கு வணக்கம்

"ஒரு நல்ல ஆசிரியர் ஆயிரம் வாழ்வுகளை ஒளிரச் செய்ய முடியும்."

இன்று டாக்டர் சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன் பிறந்த நாள். அவரின் நினைவாக, இந்தியா முழுவதும் ஆசிரியர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. #TeachersDay 👩‍🏫👨‍🏫

என் வாழ்க்கையில் ஆசான்கள் பலர் இருந்தாலும், என் முதல் ஆசிரியை – என் அம்மா.

எங்கள் வீட்டுக் கதவு தான் கரும்பலகை. ஒரு குவளை சாதம் கையில் வைத்து அன்னையாகவும், ஆசிரியையாகவும் மாறியவர்.

பள்ளி வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தில், நர்சரி மற்றும் ஆரம்பப் பள்ளி செல்லும் பயத்தை களைந்து, விருப்பத்துடன் பள்ளி செல்ல வழிவகுத்தவர்கள் – திருமதி. செல்லம்மா மற்றும் திருமதி. ஈஸ்வரி.

இவர்களுக்கு நான் வாழ்நாளெல்லாம் நன்றி சொல்லிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

தமிழில் சுலபமாகவும், சரளமாகவும் கட்டுரைகள் எழுதத் தூண்டியவர் – என் தமிழ் ஆசிரியை திருமதி. ஹேமாவதி.

அதேபோல், அறிவியலில் ஆர்வம் ஏற்படச் செய்தவர் – திருமதி. ஜானகி டீச்சர்.

வரலாற்றையும், அரசியலையும் வெறும் பாடப்புத்தகத்தில் இருக்கும் பாடங்களாக மட்டுமே அல்லாமல், வாழ்க்கை முழுவதும் ஈர்ப்புடன் கற்றுக்கொள்ள உதவியவர்கள் – திருமதி. சாந்தா மற்றும் திருமதி. வசந்தா.

கல்லூரியில் எனக்கு என்றும் உற்சாகம் தந்தவர் Professor ராஜ மன்னார்.

என் பெயரை எடுத்துக் கொண்டு, "இவர் ஒருநாள் பெரிய ஆள் ஆகுவார்" என்று வகுப்பில் பலமுறை கூறிய அந்த நம்பிக்கை இன்னும் எனக்கு ஊக்கமாக உள்ளது.

இதே கல்லூரி காலத்தில், என் நண்பன் டேவிட்.

கிளாஸ் முடிந்த பிறகும், அவன் தான் என்னை நிறைய கற்றுக் கொடுத்தான். அவன் எடுத்துக் கொடுத்த லெக்சர்ஸ் தான், எனக்கு degree வெற்றிகரமாக முடிக்க காரணமாயிற்று.

அதற்குப் பிறகு, நான் IT துறையில் சேர்ந்தபோது, என் முதல் டீம் லீட் டாஸ்.

அவர் வேலை மட்டும் இல்லாமல், work culture, discipline, personal–professional balance எல்லாத்தையும் கற்றுத் தந்தார்.

ஒரு உதவாக்கரையை இன்று உதவும்கரையாக மாற்றி,

இச்சமூகத்தில் என்னை ஒரு பொறியாளனாக கட்டமைத்த அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகளும் வணக்கங்களும் 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

---

✨ நிறைவாக…

"அறிவை கற்றுத்தருபவர் ஆசிரியர்;

அறிவை வாழ்வில் பயன்படுத்தச் செய்வவர் மாமுனிவர்."

என் வாழ்க்கையில் சந்தித்த ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் இந்த இரண்டையும் செய்தவர்கள்.

அவர்களுக்கு என்றும் என் மனமார்ந்த வணக்கம்.

#TeachersDay #SarvepalliRadhakrishnan #Gratitude #RespectTeachers #MyFirstTeacher #ThankYouTeachers #LifeLessons #Tribute

 

"A good teacher can light up a thousand lives."

Today marks the birth anniversary of Dr. Sarvepalli Radhakrishnan. In his honor, India celebrates Teachers’ Day across the nation. #TeachersDay 👩‍🏫👨‍🏫

In my life, I have been blessed with many teachers. But my very first teacher was my mother.

The door of our house was my blackboard. With a bowl of rice in her hand, she became both a mother and a teacher to me.

During my early school days, it was Mrs. Chellamma and Mrs. Eswari who helped me shed the fear of nursery and primary school, making me walk into classrooms with joy. For this, I remain forever grateful.

It was Mrs. Hemavathi, my Tamil teacher, who inspired me to write essays fluently and with ease.

It was Mrs. Janaki, my science teacher, who sparked in me a lasting curiosity for science.

History and Civics were never “just subjects” in textbooks because of Mrs. Shanta and Mrs. Vasantha. They taught me to see them as living, breathing ideas—something I continue to read with fascination even today.

In college, Professor Raj Mannar gave me encouragement I’ll never forget. Many times, he pointed to me in class and said, “He will become a great man one day.” That faith has always been a source of motivation in my journey.

Beyond professors, I cannot forget my friend David. After college hours, it was he who patiently taught me many subjects. His lectures helped me successfully complete my degree.

Later, once I joined the IT industry, my first team lead, Doss, became a teacher in his own way.

He taught me not just technical skills, but also work culture, discipline, and the balance between personal and professional life.

From being a hand that once needed help to becoming a hand that now helps others,

I bow down with gratitude to all the teachers who shaped me into an engineer in this society. 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

"A teacher imparts knowledge;

A true teacher shows how to live with it."

Every teacher I have met in my life has done both.

To each of them, my heartfelt respect and gratitude.

#TeachersDay #SarvepalliRadhakrishnan #Gratitude #RespectTeachers #MyFirstTeacher #ThankYouTeachers #LifeLessons #Tribute

 

"A good teacher can light up a thousand lives."

Today marks the birth anniversary of Dr. Sarvepalli Radhakrishnan. In his honor, India celebrates Teachers’ Day across the nation. #TeachersDay 👩‍🏫👨‍🏫

In my life, I have been blessed with many teachers. But my very first teacher was my mother.

The door of our house was my blackboard. With a bowl of rice in her hand, she became both a mother and a teacher to me.

During my early school days, it was Mrs. Chellamma and Mrs. Eswari who helped me shed the fear of nursery and primary school, making me walk into classrooms with joy. For this, I remain forever grateful.

It was Mrs. Hemavathi, my Tamil teacher, who inspired me to write essays fluently and with ease.

It was Mrs. Janaki, my science teacher, who sparked in me a lasting curiosity for science.

History and Civics were never “just subjects” in textbooks because of Mrs. Shanta and Mrs. Vasantha. They taught me to see them as living, breathing ideas—something I continue to read with fascination even today.

In college, Professor Raj Mannar gave me encouragement I’ll never forget. Many times, he pointed to me in class and said, “He will become a great man one day.” That faith has always been a source of motivation in my journey.

Beyond professors, I cannot forget my friend David. After college hours, it was he who patiently taught me many subjects. His lectures helped me successfully complete my degree.

Later, once I joined the IT industry, my first team lead, Doss, became a teacher in his own way.

He taught me not just technical skills, but also work culture, discipline, and the balance between personal and professional life.

From being a hand that once needed help to becoming a hand that now helps others,

I bow down with gratitude to all the teachers who shaped me into an engineer in this society. 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

"A teacher imparts knowledge;

A true teacher shows how to live with it."

Every teacher I have met in my life has done both.

To each of them, my heartfelt respect and gratitude.

#TeachersDay #SarvepalliRadhakrishnan #Gratitude #RespectTeachers #MyFirstTeacher #ThankYouTeachers #LifeLessons #Tribute

 Happy Tirunelveli Day 🎉

In the past, the twin cities of Tirunelveli and Palayamkottai were separated by a river. To cross it, people relied only on parisals (coracles).

Seeing this hardship, a “noble individual” wanted to do something good for the people. He approached the British Collector with his money, intending to fund a solution.

But the Collector mockingly said:

“Go throw your money into the water.”

Taking those words literally, the man did throw his money into the water — by building a bridge across the river between Tirunelveli and Palayamkottai.

That noble person was Sulochana Mudaliar. 🙏

In honor of his service, the bridge was named after him.

From that day till today, it is proudly known as the

👉 Sulochana Mudaliar Bridge. ❤️

---

On this #TirunelveliDay, let’s remember this inspiring history.

👉 Happy Birthday Tirunelveli ! 🎂✨

By

Raja K.S.

#Tirunelveli #SulochanaMudaliarBridge #Palayamkottai

 Happy Tirunelveli Day 🎉

In the past, the twin cities of Tirunelveli and Palayamkottai were separated by a river. To cross it, people relied only on parisals (coracles).

Seeing this hardship, a “noble individual” wanted to do something good for the people. He approached the British Collector with his money, intending to fund a solution.

But the Collector mockingly said:

“Go throw your money into the water.”

Taking those words literally, the man did throw his money into the water — by building a bridge across the river between Tirunelveli and Palayamkottai.

That noble person was Sulochana Mudaliar. 🙏

In honor of his service, the bridge was named after him.

From that day till today, it is proudly known as the

👉 Sulochana Mudaliar Bridge. ❤️

---

On this #TirunelveliDay, let’s remember this inspiring history.

👉 Happy Birthday Tirunelveli ! 🎂✨

By

Raja K.S.

#Tirunelveli #SulochanaMudaliarBridge #Palayamkottai

 திருநெல்வேலி நாள் வாழ்த்துகள் 🎉

திருநெல்வேலி – பாளையங்கோட்டை ஆகிய இரட்டை நகரங்களை அந்த காலத்தில் பிரித்திருந்த ஆற்றை கடக்க, அப்போது மக்கள் பரிசல்கள் மட்டுமே பயன்படுத்தி வந்தனர்.

அந்த நிலையை பார்த்து, மக்களுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும் என நினைத்த ஒரு “தனி நபர்” தன்னுடைய பணத்தோடு நேரடியாக ஆங்கிலேய கலெக்டரிடம் சென்றார்.

ஆனால் கலெக்டர், அவமானப்படுத்தும் விதமாக —

“உன் பணத்தை தண்ணீரில் போய் போடு” என்று கூறினார்.

ஆனால் அந்த தனி நபர், அதையே உண்மையாகக் கொண்டார். ஆம், அவர் தண்ணீரில் தான் தனது பணத்தை போட்டார்!

அதன் விளைவாக, பாளையங்கோட்டை – திருநெல்வேலி இடையே ஒரு பாலம் கட்டப்பட்டது.

அந்த தனி நபர் தான் சுலோச்சனா முதலியார். 🙏

அவரின் சேவைக்காக, அந்தப் பாலத்துக்கு அவரின் பெயரையே சூட்டினார்கள்.

அன்று தொடங்கி இன்று வரை, அந்தப் பாலம்

“சுலோச்சனா முதலியார் பாலம்” என்ற பெயரிலேயே அழைக்கப்படுகிறது. ❤️

இன்று #திருநெல்வேலி நாள்!

இந்த அற்புத வரலாற்றை நினைவு

கூர்ந்து

Happy Birthday Tirunelveli ! 🎂✨

இவன்

ராஜா. க.

#Tirunelveli | #tirunelveliday

#Tirunelveli #Palayamkottai #SulochanaMudaliarBridge #TirunelveliDay #Heritage #History #Legacy

 திருநெல்வேலி நாள் வாழ்த்துகள் 🎉

திருநெல்வேலி – பாளையங்கோட்டை ஆகிய இரட்டை நகரங்களை அந்த காலத்தில் பிரித்திருந்த ஆற்றை கடக்க, அப்போது மக்கள் பரிசல்கள் மட்டுமே பயன்படுத்தி வந்தனர்.

அந்த நிலையை பார்த்து, மக்களுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும் என நினைத்த ஒரு “தனி நபர்” தன்னுடைய பணத்தோடு நேரடியாக ஆங்கிலேய கலெக்டரிடம் சென்றார்.

ஆனால் கலெக்டர், அவமானப்படுத்தும் விதமாக —

“உன் பணத்தை தண்ணீரில் போய் போடு” என்று கூறினார்.

ஆனால் அந்த தனி நபர், அதையே உண்மையாகக் கொண்டார். ஆம், அவர் தண்ணீரில் தான் தனது பணத்தை போட்டார்!

அதன் விளைவாக, பாளையங்கோட்டை – திருநெல்வேலி இடையே ஒரு பாலம் கட்டப்பட்டது.

அந்த தனி நபர் தான் சுலோச்சனா முதலியார். 🙏

அவரின் சேவைக்காக, அந்தப் பாலத்துக்கு அவரின் பெயரையே சூட்டினார்கள்.

அன்று தொடங்கி இன்று வரை, அந்தப் பாலம்

“சுலோச்சனா முதலியார் பாலம்” என்ற பெயரிலேயே அழைக்கப்படுகிறது. ❤️

இன்று #திருநெல்வேலி நாள்!

இந்த அற்புத வரலாற்றை நினைவு

கூர்ந்து

Happy Birthday Tirunelveli ! 🎂✨

இவன்

ராஜா. க.

#Tirunelveli | #tirunelveliday

#Tirunelveli #Palayamkottai #SulochanaMudaliarBridge #TirunelveliDay #Heritage #History #Legacy

 மிகப் பழமையான கோயில்!

மிகப் பழமையான கோயில் என்று கேள்வி பட்டுள்ளேன்.

பலமான பல்லவர்கள் ஆதிக்கம் இருந்த காலத்தில் (காஞ்சிபுரம்),

பராந்தக சோழன் இந்த கோயில் எப்படி கட்டினான் 🤔 என்று தேடிய போது கிடைத்த தகவல்கள்.

---

பல்லவர்கள் (4ஆம் நூற்றாண்டு – 9ஆம் நூற்றாண்டு CE வரை)

தலைநகர்: காஞ்சிபுரம்

கடலோர பகுதிகள் முழுக்க கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார்கள்.

கலை, கட்டிடம், கல்வி (நாலந்தா–காஞ்சிபுரம் தொடர்பு), கோவில் நிர்மாணம் (மாமல்லபுரம்) – எல்லாமே பல்லவர்களின் பங்களிப்பு.

முக்கிய ஆட்சியாளர்கள்: மகேந்திரவர்மன், நரசிம்மவர்மன் (மாமல்லன்), ராஜசிம்மன்

---

சோழர்கள் – குறைவு & எழுச்சி

சோழர்கள் கி.பி. 3ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து சில நூற்றாண்டுகள் “சிறுபெரு அரசர்களாக” குறைந்து விட்டார்கள்.

பல்லவர்கள் வலிமையாக இருந்ததால், சோழர்கள் பெரிய ஆட்சியை இழந்திருந்தார்கள்.

9ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலும் பல்லவர்கள் காஞ்சியில் வலிமையாக இருந்தனர்.

அப்போதே, விஜயாலய சோழன் (சுமார் கி.பி. 850) திருவிழிமிழலை (திருச்சி அருகே) கைப்பற்றி சோழ பேரரசை மறுபடியும் எழுப்பினார்.

அதன்பின், சோழர்கள் மெதுவாக பல்லவர்களின் நிலப்பரப்புகளை கைப்பற்ற ஆரம்பித்தனர்.

9ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், பல்லவர்களின் ஆட்சி குறைந்து, சோழர்களே முக்கிய பேரரசாக உயர்ந்தார்கள்.

---

கல்கியின் பார்த்திபன் கனவு நினைவுக்கு…

அந்த நேரம் நினைவுக்கு வருகிறது – கல்கியின் பார்த்திபன் கனவு.

பார்த்திபன் யார்?

கல்கியில் உருவாக்கப்பட்ட புனைவு பாத்திரம்;

சோழ வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு “சிறு அரசன்”.

இவர் தன் பேரரசை மீண்டும் எழுப்ப வேண்டும் என்று கனவு காண்கிறார்.

ஆனால் அவர் வாழ்நாளில் அந்தக் கனவு நிறைவேறவில்லை.

இறப்பதற்கு முன், தனது மகன் விக்ரமனுக்கு அந்தக் கனவைக் கூறி ஒப்படைக்கிறார்.

நாவலில், தந்தை சோழன் நரசிம்மவர்மன் போரிட்டு தோல்வி அடைந்தார் என்று படித்ததுண்டு.

நரசிம்மவர்மன் I – மாமல்லன் → உண்மையான வரலாற்று மன்னன்.

---

காலம் மாறுகிறது…

பின்னர் வரலாறு மாறுகிறது.

பராந்தக சோழர் II (956-973 CE) — ராஜராஜ சோழனின் தந்தை.

அவரின் ஆட்சிக் காலத்தில் மாடம்பாக்கம் தெனுப்புரீசுவரர் கோவில் கட்டியதாக ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன.

---

சின்ன கேள்வி 🤔

சோழர்களை கட்டமைக்க, அவர்கள் பெருமையை எழுதிய எழுத்தாளர்கள்…

ஏன் பல்லவ பேரரசையும், பாண்டிய பேரரசையும் அவ்வளவாக

எழுதவில்லை?

அதில் என்ன அரசியல் உள்ளதோ??

---

✨ காலத்துடன் பயணிப்போம் ✨

இவன் 

ராஜா க

#CholaHistory #PallavaDynasty #TamilHistory #LostEmpires #HiddenTruths #RajaRajaChola #Kalki #ParthibanKanavu #AncientTemples #Madambakkam #HistoryUnfolded #TamilPride #UnsungDynasties #PoliticalHistory

 மிகப் பழமையான கோயில்!

மிகப் பழமையான கோயில் என்று கேள்வி பட்டுள்ளேன்.

பலமான பல்லவர்கள் ஆதிக்கம் இருந்த காலத்தில் (காஞ்சிபுரம்),

பராந்தக சோழன் இந்த கோயில் எப்படி கட்டினான் 🤔 என்று தேடிய போது கிடைத்த தகவல்கள்.

---

பல்லவர்கள் (4ஆம் நூற்றாண்டு – 9ஆம் நூற்றாண்டு CE வரை)

தலைநகர்: காஞ்சிபுரம்

கடலோர பகுதிகள் முழுக்க கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார்கள்.

கலை, கட்டிடம், கல்வி (நாலந்தா–காஞ்சிபுரம் தொடர்பு), கோவில் நிர்மாணம் (மாமல்லபுரம்) – எல்லாமே பல்லவர்களின் பங்களிப்பு.

முக்கிய ஆட்சியாளர்கள்: மகேந்திரவர்மன், நரசிம்மவர்மன் (மாமல்லன்), ராஜசிம்மன்

---

சோழர்கள் – குறைவு & எழுச்சி

சோழர்கள் கி.பி. 3ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து சில நூற்றாண்டுகள் “சிறுபெரு அரசர்களாக” குறைந்து விட்டார்கள்.

பல்லவர்கள் வலிமையாக இருந்ததால், சோழர்கள் பெரிய ஆட்சியை இழந்திருந்தார்கள்.

9ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலும் பல்லவர்கள் காஞ்சியில் வலிமையாக இருந்தனர்.

அப்போதே, விஜயாலய சோழன் (சுமார் கி.பி. 850) திருவிழிமிழலை (திருச்சி அருகே) கைப்பற்றி சோழ பேரரசை மறுபடியும் எழுப்பினார்.

அதன்பின், சோழர்கள் மெதுவாக பல்லவர்களின் நிலப்பரப்புகளை கைப்பற்ற ஆரம்பித்தனர்.

9ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், பல்லவர்களின் ஆட்சி குறைந்து, சோழர்களே முக்கிய பேரரசாக உயர்ந்தார்கள்.

---

கல்கியின் பார்த்திபன் கனவு நினைவுக்கு…

அந்த நேரம் நினைவுக்கு வருகிறது – கல்கியின் பார்த்திபன் கனவு.

பார்த்திபன் யார்?

கல்கியில் உருவாக்கப்பட்ட புனைவு பாத்திரம்;

சோழ வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு “சிறு அரசன்”.

இவர் தன் பேரரசை மீண்டும் எழுப்ப வேண்டும் என்று கனவு காண்கிறார்.

ஆனால் அவர் வாழ்நாளில் அந்தக் கனவு நிறைவேறவில்லை.

இறப்பதற்கு முன், தனது மகன் விக்ரமனுக்கு அந்தக் கனவைக் கூறி ஒப்படைக்கிறார்.

நாவலில், தந்தை சோழன் நரசிம்மவர்மன் போரிட்டு தோல்வி அடைந்தார் என்று படித்ததுண்டு.

நரசிம்மவர்மன் I – மாமல்லன் → உண்மையான வரலாற்று மன்னன்.

---

காலம் மாறுகிறது…

பின்னர் வரலாறு மாறுகிறது.

பராந்தக சோழர் II (956-973 CE) — ராஜராஜ சோழனின் தந்தை.

அவரின் ஆட்சிக் காலத்தில் மாடம்பாக்கம் தெனுப்புரீசுவரர் கோவில் கட்டியதாக ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன.

---

சின்ன கேள்வி 🤔

சோழர்களை கட்டமைக்க, அவர்கள் பெருமையை எழுதிய எழுத்தாளர்கள்…

ஏன் பல்லவ பேரரசையும், பாண்டிய பேரரசையும் அவ்வளவாக

எழுதவில்லை?

அதில் என்ன அரசியல் உள்ளதோ??

---

✨ காலத்துடன் பயணிப்போம் ✨

இவன் 

ராஜா க

#CholaHistory #PallavaDynasty #TamilHistory #LostEmpires #HiddenTruths #RajaRajaChola #Kalki #ParthibanKanavu #AncientTemples #Madambakkam #HistoryUnfolded #TamilPride #UnsungDynasties #PoliticalHistory

 நாமும், விநாயகரும்

சிறுவயதிலிருந்தே மற்ற கடவுள்களை விட பிள்ளையாருடனே நமக்கொரு நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கும். காரணம் எங்க பார்த்தாலும் பிள்ளையார் கோயில் இருக்கும். அது ஏன்? எதற்கு? என்ற வரலாறு (STD) க்கு போகாமல், நேராக என் கல்லூரிக்கே போவோம்.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பெரும்பாலான கல்லூரிகளின் முகப்பில் பிள்ளையார் கோயில் இருக்கும். அதற்கு விதிவிலக்கல்ல என் கல்லூரியும்.

ஒரு முறை, செமஸ்டர் exam க்கு முந்தின நாள் மாலை, நண்பன் ஒருவன் "டேய் பிள்ளையார் கோயிலுக்கு போயிடுவோமா?" என்றான். "சரி போயிடுவோம்" என்றேன். அடுத்த நாள் பரீட்சை கேள்வித்தாள் கொஞ்சம் எளிமையாக இருந்தது. படிச்சதுக்கு சுமாரான நம்பிக்கை வந்தது – தேறிவிடுவோம்னு.

அப்போ மனசுக்குள் ஒரு அல்ப ஆசை வந்துச்சு – "அடுத்த exam க்கும் இப்படியே நடக்குமா?" என்று. சரி, முயற்சி பண்ணிப் பார்ப்போமா என்று, அடுத்த exam க்கு முந்தின நாளும் நண்பனோட சேர்ந்து பிள்ளையார் கோயிலுக்கு போயிட்டேன். மறுநாள் அதுவும் நல்லாப் போச்சு.

அந்த அனுபவத்திலிருந்து என்ன கற்றுக்கிட்டேன் என்றால் –

எதிலாவது நம்பிக்கை வைக்கணும். அதே நேரத்தில் நம்ம கடமையையும் செய்யணும். அப்போ வெற்றி நிச்சயம் நமக்கே.

அனைவருக்கும் இனிய விநாயகர் சதுர்த்தி வாழ்த்துக்கள்! 🎉🙏

#VinayagarChaturthi #HappyGaneshChaturthi

இவன்

ராஜா. க

 நாமும், விநாயகரும்

சிறுவயதிலிருந்தே மற்ற கடவுள்களை விட பிள்ளையாருடனே நமக்கொரு நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கும். காரணம் எங்க பார்த்தாலும் பிள்ளையார் கோயில் இருக்கும். அது ஏன்? எதற்கு? என்ற வரலாறு (STD) க்கு போகாமல், நேராக என் கல்லூரிக்கே போவோம்.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பெரும்பாலான கல்லூரிகளின் முகப்பில் பிள்ளையார் கோயில் இருக்கும். அதற்கு விதிவிலக்கல்ல என் கல்லூரியும்.

ஒரு முறை, செமஸ்டர் exam க்கு முந்தின நாள் மாலை, நண்பன் ஒருவன் "டேய் பிள்ளையார் கோயிலுக்கு போயிடுவோமா?" என்றான். "சரி போயிடுவோம்" என்றேன். அடுத்த நாள் பரீட்சை கேள்வித்தாள் கொஞ்சம் எளிமையாக இருந்தது. படிச்சதுக்கு சுமாரான நம்பிக்கை வந்தது – தேறிவிடுவோம்னு.

அப்போ மனசுக்குள் ஒரு அல்ப ஆசை வந்துச்சு – "அடுத்த exam க்கும் இப்படியே நடக்குமா?" என்று. சரி, முயற்சி பண்ணிப் பார்ப்போமா என்று, அடுத்த exam க்கு முந்தின நாளும் நண்பனோட சேர்ந்து பிள்ளையார் கோயிலுக்கு போயிட்டேன். மறுநாள் அதுவும் நல்லாப் போச்சு.

அந்த அனுபவத்திலிருந்து என்ன கற்றுக்கிட்டேன் என்றால் –

எதிலாவது நம்பிக்கை வைக்கணும். அதே நேரத்தில் நம்ம கடமையையும் செய்யணும். அப்போ வெற்றி நிச்சயம் நமக்கே.

அனைவருக்கும் இனிய விநாயகர் சதுர்த்தி வாழ்த்துக்கள்! 🎉🙏

#VinayagarChaturthi #HappyGaneshChaturthi

இவன்

ராஜா. க

 We and Vinayagar

From childhood itself, we’ve always had a special bond with Lord Vinayagar. Maybe because wherever you go, you will surely find a small Vinayagar temple. Instead of going into the long history of why and how, let me take you straight to my college days.

In most colleges across Tamil Nadu, you’ll find a Vinayagar temple right at the entrance. My college was no exception.

Once, on the evening before a semester exam, a friend of mine said, “Shall we go to the Vinayagar temple?” I agreed, and we went. The next day, the exam paper turned out to be a bit easier, and since I had studied moderately, I felt confident that I would clear it.

That gave me a small hope: “Will this work for the next exam too?” So, the day before the next exam, I once again went with my friend to the Vinayagar temple. And surprisingly, that exam also went well.

From that experience, I learned one simple truth –

Faith in something, along with doing your duty sincerely, will surely lead to success.

Wishing everyone a very Happy Vinayagar Chaturthi! 🎉🙏

By

Raja K.S

#VinayagarChaturthi #HappyGaneshChaturthi

 We and Vinayagar

From childhood itself, we’ve always had a special bond with Lord Vinayagar. Maybe because wherever you go, you will surely find a small Vinayagar temple. Instead of going into the long history of why and how, let me take you straight to my college days.

In most colleges across Tamil Nadu, you’ll find a Vinayagar temple right at the entrance. My college was no exception.

Once, on the evening before a semester exam, a friend of mine said, “Shall we go to the Vinayagar temple?” I agreed, and we went. The next day, the exam paper turned out to be a bit easier, and since I had studied moderately, I felt confident that I would clear it.

That gave me a small hope: “Will this work for the next exam too?” So, the day before the next exam, I once again went with my friend to the Vinayagar temple. And surprisingly, that exam also went well.

From that experience, I learned one simple truth –

Faith in something, along with doing your duty sincerely, will surely lead to success.

Wishing everyone a very Happy Vinayagar Chaturthi! 🎉🙏

By

Raja K.S

#VinayagarChaturthi #HappyGaneshChaturthi

 கேப்டன் விஜயகாந்த் CaptainVijayakanth

என் சிறு வயதில் தியேட்டர்ல போய் பார்த்த முதல் விஜயகாந்த் படம் சின்ன கவுண்டர். 

அந்த நினைவுகள் இன்னும் மனதில் பதிந்தே இருக்கின்றன.

Super Star ரஜினிகாந்த், உலக நாயகன் கமல்ஹாசன் ஆகிய இரு வித்தியாசமான ஆளுமைகளுக்கு நடுவில், தென்னக ரசிகர்களின் பேராதரவை தனியாகப் பெற்றவர் – நம்ம கேப்டன்.

சினிமாவில் கலரான கதாநாயகர்கள் கோலோச்சிய தருணத்தில் , கருப்பு தங்கமாக மதுரையிலிருந்து தெற்கே முழுவதும் ஒரு நாயகன் உருவானார்.

வைதேகி காத்திருந்தாள் படம் அவருக்கு மிகப்பெரிய அடையாளம் தந்தது. அந்த படத்தில் அவர் நடித்த விதமும், “ரசாத்தி உன்னை” பாடலும் – இன்னும் பல இழசுகள் முனுமுனுக்கும் பாட்டு.

அதன் பின் வந்த பல படங்கள் கேப்டனின் தனித்துவத்தை காட்டின. குறிப்பாக, அவரின் fight scenes-க்கு தனியே ரசிகர் பட்டாளம் இருந்தது. 

புலன் விசாரணை – அப்போது பாடல்களே இல்லாமல் வெற்றி பெற்ற படம் என்பதில் சினிமா வரலாற்றில் தனி இடம் பெற்றது.

100வது படம் box office-ல் சரியாக போகாது என்ற ஒரு ‘செண்டிமெண்ட்’ இருந்தது. அந்த மூடநம்பிக்கையை உடைத்தவர் விஜயகாந்த்.

அவரின் 100வது படம் கேப்டன் பிரபாகரன் மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது.

அதன் பின் தான் ரசிகர்கள் அவரை செல்லமாக “கேப்டன்” என்று அழைக்க ஆரம்பித்தனர்.

அந்த தருணத்திலிருந்து தமிழகம் முழுக்க அவர் ரசிகர்களின் பேரரசு ஆச்சரியமாக வளர்ந்தது.

அந்த காலத்தில் வந்த 

சின்ன கவுண்டர் பாட்டுகளும், சண்டை காட்சிகளும், உரையாடல்களும் – இன்னும் பட்டி தொட்டி repeat ஆகிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

இந்த வெற்றிகள் சூப்பர் ஸ்டாரையும் கவர்ந்தது. அதனால் தான் ரஜினிகாந்த், சின்ன கவுண்டர் இயக்குனர் R.V. உதயகுமாரிடம் “நானும் உங்க படம் பண்ணணும்” என்று கூறி, பிறகு வந்தது எஜமான்.

செந்தில்-கவுண்டமணி காமெடி, செண்டிமெண்ட், பாடல்கள் – அத்தனை பேருக்கும் பிடித்த பக்கா கமர்ஷியல் படம்.

விஜயகாந்த் – P.வாசு காம்போவில் வந்த பொன்மனைசெம்மல் ஒரு முத்திரை பதித்த படம். அண்ணன்-தம்பி-தங்கை பாசத்தோடு, இளையராஜாவின் இசை – இன்னும் கேட்க bore ஆகாதவை. “பொட்டு வைச்ச தங்க குடம்” பாடல் இன்றும் trending-ல் தான்.

பிறகு அடுத்த தலைமுறை நடிகர்களுடன் போட்டியிட்டும், இயக்குனர் ஷங்கரின் முதல்வன், தாஜ்மஹால் போன்ற படங்களோடு, கேப்டனின் கண்ணுப்பட போகுதய்யா தீபாவளியில் வெளியானது.

B & C செண்டர்களில் சொல்லி வைத்த மாதிரி ஹிட்டு அடிச்சது. சிம்ரனுடன் நடித்த மூக்குத்தி முத்தழகு – எப்போதுமே favourite ❤️

அதன்பின், ஆளவந்தான், ஷாஜகான், நந்தா படங்களோடு தீபாவளியில் போட்டியிட்ட தவசி. அந்த நாள் வின்னர் யாருன்னா – கேப்டன்தான். பிரதியுஷாவுடன் அவர் ஆடிய பாடல், ரசிகர்களுக்கே அந்த படம் நினைவு வர காரணம்.

ஆனா என்னோட மனசுக்குள் special இடம் பிடிச்ச படம் வல்லரசு.

அதில் வரும் காவிரி நீர் காட்சி மறக்க முடியாதது.

“சென்னைக்கே வர்றது, தமிழ்நாட்டுக்கு காவிரி தரக்கூடாது”னு பாராளுமன்றத்தில் சொன்ன MP. அவரை தீவிரவாதிகளிடமிருந்து காப்பாற்றும் கேப்டன்.

கடைசியில் அந்த MP, “உன் ஒருவனுக்காவது காவிரி தண்ணீர் தரச் சொல்றேன்”னு சொல்வது – காமெடியா இருந்தாலும் goosebumps தரும் dialogue. தியேட்டர்ல கைகள் தட்ட வைக்க வைத்த iconic scene அது.

இன்று ஆகஸ்ட் 25. கேப்டனின் பிறந்த நாள்.

இன்று அவர் நம்மோடு இல்லை. ஆனாலும், அவரது படங்களும், ரசிகர்களின் அன்பும், அவர் விட்டுச்சென்ற நினைவுகளும் – எப்போதுமே நம்மோடு இருக்கும்.

🙏 என்றும் நினைவில் – கேப்டன் விஜயகாந்த்

#HBDVijayakanth 

#Vijayakanth73 #கேப்டன்விஜயகாந்த்

By

Raja K.S

 கேப்டன் விஜயகாந்த் CaptainVijayakanth

என் சிறு வயதில் தியேட்டர்ல போய் பார்த்த முதல் விஜயகாந்த் படம் சின்ன கவுண்டர். 

அந்த நினைவுகள் இன்னும் மனதில் பதிந்தே இருக்கின்றன.

Super Star ரஜினிகாந்த், உலக நாயகன் கமல்ஹாசன் ஆகிய இரு வித்தியாசமான ஆளுமைகளுக்கு நடுவில், தென்னக ரசிகர்களின் பேராதரவை தனியாகப் பெற்றவர் – நம்ம கேப்டன்.

சினிமாவில் கலரான கதாநாயகர்கள் கோலோச்சிய தருணத்தில் , கருப்பு தங்கமாக மதுரையிலிருந்து தெற்கே முழுவதும் ஒரு நாயகன் உருவானார்.

வைதேகி காத்திருந்தாள் படம் அவருக்கு மிகப்பெரிய அடையாளம் தந்தது. அந்த படத்தில் அவர் நடித்த விதமும், “ரசாத்தி உன்னை” பாடலும் – இன்னும் பல இழசுகள் முனுமுனுக்கும் பாட்டு.

அதன் பின் வந்த பல படங்கள் கேப்டனின் தனித்துவத்தை காட்டின. குறிப்பாக, அவரின் fight scenes-க்கு தனியே ரசிகர் பட்டாளம் இருந்தது. 

புலன் விசாரணை – அப்போது பாடல்களே இல்லாமல் வெற்றி பெற்ற படம் என்பதில் சினிமா வரலாற்றில் தனி இடம் பெற்றது.

100வது படம் box office-ல் சரியாக போகாது என்ற ஒரு ‘செண்டிமெண்ட்’ இருந்தது. அந்த மூடநம்பிக்கையை உடைத்தவர் விஜயகாந்த்.

அவரின் 100வது படம் கேப்டன் பிரபாகரன் மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது.

அதன் பின் தான் ரசிகர்கள் அவரை செல்லமாக “கேப்டன்” என்று அழைக்க ஆரம்பித்தனர்.

அந்த தருணத்திலிருந்து தமிழகம் முழுக்க அவர் ரசிகர்களின் பேரரசு ஆச்சரியமாக வளர்ந்தது.

அந்த காலத்தில் வந்த 

சின்ன கவுண்டர் பாட்டுகளும், சண்டை காட்சிகளும், உரையாடல்களும் – இன்னும் பட்டி தொட்டி repeat ஆகிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

இந்த வெற்றிகள் சூப்பர் ஸ்டாரையும் கவர்ந்தது. அதனால் தான் ரஜினிகாந்த், சின்ன கவுண்டர் இயக்குனர் R.V. உதயகுமாரிடம் “நானும் உங்க படம் பண்ணணும்” என்று கூறி, பிறகு வந்தது எஜமான்.

செந்தில்-கவுண்டமணி காமெடி, செண்டிமெண்ட், பாடல்கள் – அத்தனை பேருக்கும் பிடித்த பக்கா கமர்ஷியல் படம்.

விஜயகாந்த் – P.வாசு காம்போவில் வந்த பொன்மனைசெம்மல் ஒரு முத்திரை பதித்த படம். அண்ணன்-தம்பி-தங்கை பாசத்தோடு, இளையராஜாவின் இசை – இன்னும் கேட்க bore ஆகாதவை. “பொட்டு வைச்ச தங்க குடம்” பாடல் இன்றும் trending-ல் தான்.

பிறகு அடுத்த தலைமுறை நடிகர்களுடன் போட்டியிட்டும், இயக்குனர் ஷங்கரின் முதல்வன், தாஜ்மஹால் போன்ற படங்களோடு, கேப்டனின் கண்ணுப்பட போகுதய்யா தீபாவளியில் வெளியானது.

B & C செண்டர்களில் சொல்லி வைத்த மாதிரி ஹிட்டு அடிச்சது. சிம்ரனுடன் நடித்த மூக்குத்தி முத்தழகு – எப்போதுமே favourite ❤️

அதன்பின், ஆளவந்தான், ஷாஜகான், நந்தா படங்களோடு தீபாவளியில் போட்டியிட்ட தவசி. அந்த நாள் வின்னர் யாருன்னா – கேப்டன்தான். பிரதியுஷாவுடன் அவர் ஆடிய பாடல், ரசிகர்களுக்கே அந்த படம் நினைவு வர காரணம்.

ஆனா என்னோட மனசுக்குள் special இடம் பிடிச்ச படம் வல்லரசு.

அதில் வரும் காவிரி நீர் காட்சி மறக்க முடியாதது.

“சென்னைக்கே வர்றது, தமிழ்நாட்டுக்கு காவிரி தரக்கூடாது”னு பாராளுமன்றத்தில் சொன்ன MP. அவரை தீவிரவாதிகளிடமிருந்து காப்பாற்றும் கேப்டன்.

கடைசியில் அந்த MP, “உன் ஒருவனுக்காவது காவிரி தண்ணீர் தரச் சொல்றேன்”னு சொல்வது – காமெடியா இருந்தாலும் goosebumps தரும் dialogue. தியேட்டர்ல கைகள் தட்ட வைக்க வைத்த iconic scene அது.

இன்று ஆகஸ்ட் 25. கேப்டனின் பிறந்த நாள்.

இன்று அவர் நம்மோடு இல்லை. ஆனாலும், அவரது படங்களும், ரசிகர்களின் அன்பும், அவர் விட்டுச்சென்ற நினைவுகளும் – எப்போதுமே நம்மோடு இருக்கும்.

🙏 என்றும் நினைவில் – கேப்டன் விஜயகாந்த்

#HBDVijayakanth 

#Vijayakanth73 #கேப்டன்விஜயகாந்த்

By

Raja K.S

 Captain Vijayakanth – My Memories, My Admiration

The very first Vijayakanth film I watched in a theatre during my childhood was Chinna Gounder. That memory still stays fresh in my heart.

After Super Star Rajinikanth and Ulaganayagan Kamal Haasan, the one actor who carved a separate space in Tamil cinema with immense fan support across South Tamil Nadu was none other than our Captain Vijayakanth.

At a time when colorful heroes dominated the screen, he emerged as a black diamond from Madurai and the southern districts.

The film Vaidhegi Kaathirundhaal gave him a strong identity. His performance in the film and the evergreen song Rasathi Unna still linger in households, humming across generations.

From then on, Vijayakanth’s films earned him a unique fan base, especially for his powerful fight sequences.

One such milestone was Pulan Visaranai – a film that stood apart, succeeding without a single song, which was quite rare in Tamil cinema of that era.

In Tamil cinema, there was always a superstition that an actor’s 100th film wouldn’t succeed. But Vijayakanth broke that belief with his blockbuster Captain Prabhakaran.

From then, fans lovingly began calling him “Captain.”

That was the turning point when his stardom spread beyond the south to all corners of Tamil Nadu.

Songs from Chinna Gounder, the action scenes, the dialogues – they continue to be played and celebrated in villages and towns even today.

This string of successes even influenced Rajinikanth. It was the impact of Chinna Gounder that made Superstar request director R.V. Udayakumar to work with him, resulting in Ejamaan.

The combination of Senthil–Goundamani comedy, emotions, and hit songs made it a perfect commercial blockbuster.

Vijayakanth’s collaboration with director P. Vasu gave us Ponmana Selvan, a film that beautifully portrayed the bond between siblings.

With Ilaiyaraaja’s music, songs like Pottu Vaicha Thangam Kudam are still trending and widely loved.

Later, competing with films like Shankar’s Muthalvan and Taj Mahal, Captain released Kannu Pada Pogudhaiyaa for Deepavali.

As expected, he scored a big win in the B & C centres.

His pairing with Simran gave us the evergreen Mookkuthi Muthazhagu, a song that remains a fan favourite ❤️

The same happened during the Diwali releases of Aalavandhan, Shahjahan, and Nandha. Competing with these, Vijayakanth’s Thavasi emerged as the winner of that festival season.

The song featuring him with Prathyusha is still remembered fondly by fans.

But among all his films, the one closest to my heart is Vallarasu.

The scene revolving around the Cauvery water issue is unforgettable.

In the film, an MP from Mysore who opposed granting Cauvery water to Tamil Nadu becomes a target for terrorists. Vijayakanth, as the police officer, saves him.

In the end, the MP says, “At least for you, I’ll say yes to giving Cauvery water.”

Though delivered with a touch of humour, that dialogue gave goosebumps and made the entire theatre clap with emotion.

Today, August 25, marks the birthday of our beloved Captain Vijayakanth.

Though he is no longer with us, his films, his fans’ love, and the legacy he left behind will forever remain alive in our hearts.

🙏 Forever remembered – Captain Vijayakanth

By

Raja K.S.

 Captain Vijayakanth – My Memories, My Admiration

The very first Vijayakanth film I watched in a theatre during my childhood was Chinna Gounder. That memory still stays fresh in my heart.

After Super Star Rajinikanth and Ulaganayagan Kamal Haasan, the one actor who carved a separate space in Tamil cinema with immense fan support across South Tamil Nadu was none other than our Captain Vijayakanth.

At a time when colorful heroes dominated the screen, he emerged as a black diamond from Madurai and the southern districts.

The film Vaidhegi Kaathirundhaal gave him a strong identity. His performance in the film and the evergreen song Rasathi Unna still linger in households, humming across generations.

From then on, Vijayakanth’s films earned him a unique fan base, especially for his powerful fight sequences.

One such milestone was Pulan Visaranai – a film that stood apart, succeeding without a single song, which was quite rare in Tamil cinema of that era.

In Tamil cinema, there was always a superstition that an actor’s 100th film wouldn’t succeed. But Vijayakanth broke that belief with his blockbuster Captain Prabhakaran.

From then, fans lovingly began calling him “Captain.”

That was the turning point when his stardom spread beyond the south to all corners of Tamil Nadu.

Songs from Chinna Gounder, the action scenes, the dialogues – they continue to be played and celebrated in villages and towns even today.

This string of successes even influenced Rajinikanth. It was the impact of Chinna Gounder that made Superstar request director R.V. Udayakumar to work with him, resulting in Ejamaan.

The combination of Senthil–Goundamani comedy, emotions, and hit songs made it a perfect commercial blockbuster.

Vijayakanth’s collaboration with director P. Vasu gave us Ponmana Selvan, a film that beautifully portrayed the bond between siblings.

With Ilaiyaraaja’s music, songs like Pottu Vaicha Thangam Kudam are still trending and widely loved.

Later, competing with films like Shankar’s Muthalvan and Taj Mahal, Captain released Kannu Pada Pogudhaiyaa for Deepavali.

As expected, he scored a big win in the B & C centres.

His pairing with Simran gave us the evergreen Mookkuthi Muthazhagu, a song that remains a fan favourite ❤️

The same happened during the Diwali releases of Aalavandhan, Shahjahan, and Nandha. Competing with these, Vijayakanth’s Thavasi emerged as the winner of that festival season.

The song featuring him with Prathyusha is still remembered fondly by fans.

But among all his films, the one closest to my heart is Vallarasu.

The scene revolving around the Cauvery water issue is unforgettable.

In the film, an MP from Mysore who opposed granting Cauvery water to Tamil Nadu becomes a target for terrorists. Vijayakanth, as the police officer, saves him.

In the end, the MP says, “At least for you, I’ll say yes to giving Cauvery water.”

Though delivered with a touch of humour, that dialogue gave goosebumps and made the entire theatre clap with emotion.

Today, August 25, marks the birthday of our beloved Captain Vijayakanth.

Though he is no longer with us, his films, his fans’ love, and the legacy he left behind will forever remain alive in our hearts.

🙏 Forever remembered – Captain Vijayakanth

By

Raja K.S.

 Refugee – A Word Full of Pain

The devastating floods of 2015 that crippled Chennai can never be forgotten. Among the worst-affected areas was Mudichur. The place where I lived was completely submerged, and it felt like being stranded on an island. I was lost, not knowing what to do.

At that very moment, I received a call from my friend—

“Don’t think twice. Just come over to my house immediately,” he said.

He knew me well. If he had continued talking, I might have come up with some excuse to decline. Twelve years of friendship had made him understand me completely.

---

The Comfort of Friendship

Once I reached his place, it took me a day to regain my mental balance. Long conversations, laughter, and casual chats slowly brought me back to normal. Luckily, there was a bus facility from his locality to my office, so travel wasn’t a problem.

One day, while traveling by bus, I met a colleague. With a look of surprise, he asked,

“How come you’re in this area?”

I replied that I was staying at my friend’s house.

A few days later, while sipping coffee at the office, that same colleague casually remarked with a laugh,

“Right now, Raja is in our area. Until things settle down, our neighborhood is like a refugee camp for him!”

---

The Real Weight of the Word

That moment was when I truly felt the pain behind the word “refugee.”

Until then, I had only read or heard the word in newspapers and on TV. If moving from one part of the same city to another could feel so painful, how much greater must the suffering be for those who leave their homeland entirely and are forced to live as refugees in another country?

From that day onwards, whenever I come across the word “refugee,” a strange, indescribable sadness takes hold of me.

---

Misuse in Society

Today, in our society, the word “refugee” is often used carelessly—even as a derogatory term. At times, because of the mistakes of a few, entire communities are unfairly branded with it. That misuse only deepens the pain.

---

A Small Word, A Great Pain

“Refugee” – it may be a small word, but the weight of suffering it carries is immeasurable.

#Refugee

#ChennaiRains

#Chennai

 Refugee – A Word Full of Pain

The devastating floods of 2015 that crippled Chennai can never be forgotten. Among the worst-affected areas was Mudichur. The place where I lived was completely submerged, and it felt like being stranded on an island. I was lost, not knowing what to do.

At that very moment, I received a call from my friend—

“Don’t think twice. Just come over to my house immediately,” he said.

He knew me well. If he had continued talking, I might have come up with some excuse to decline. Twelve years of friendship had made him understand me completely.

---

The Comfort of Friendship

Once I reached his place, it took me a day to regain my mental balance. Long conversations, laughter, and casual chats slowly brought me back to normal. Luckily, there was a bus facility from his locality to my office, so travel wasn’t a problem.

One day, while traveling by bus, I met a colleague. With a look of surprise, he asked,

“How come you’re in this area?”

I replied that I was staying at my friend’s house.

A few days later, while sipping coffee at the office, that same colleague casually remarked with a laugh,

“Right now, Raja is in our area. Until things settle down, our neighborhood is like a refugee camp for him!”

---

The Real Weight of the Word

That moment was when I truly felt the pain behind the word “refugee.”

Until then, I had only read or heard the word in newspapers and on TV. If moving from one part of the same city to another could feel so painful, how much greater must the suffering be for those who leave their homeland entirely and are forced to live as refugees in another country?

From that day onwards, whenever I come across the word “refugee,” a strange, indescribable sadness takes hold of me.

---

Misuse in Society

Today, in our society, the word “refugee” is often used carelessly—even as a derogatory term. At times, because of the mistakes of a few, entire communities are unfairly branded with it. That misuse only deepens the pain.

---

A Small Word, A Great Pain

“Refugee” – it may be a small word, but the weight of suffering it carries is immeasurable.

#Refugee

#ChennaiRains

#Chennai