சிவப்பதிகாரம் படமும், அண்ணன் சீமான் அரசியலும்
தமிழ் சினிமாவில் 'பழிவாங்கல்' என்பது காலம் காலமாக கைதட்டல் பெறும் ஒரு கருப்பொருள். இயக்குனர் கரு பழனியப்பனின் 'சிவப்பதிகாரம்' திரைப்படமும் அந்த வரிசையில், அரசியல் அழுக்குகளை வன்முறை கொண்டு துடைக்க நினைக்கும் ஒரு மாணவனின் கதையை பேசியது. ஆனால், ஒரு எழுத்தாளனாகத் திரையில் பார்க்கிற அந்த "இன்ஸ்டன்ட் நீதி" நிஜ வாழ்க்கைக்குப் பொருந்துமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
வன்முறை என்பது ஜனநாயகத்தின் தோல்வி
ஜனநாயகத்தின் ஆகச்சிறந்த பலமே மாற்றத்தை அமைதியான முறையில் கொண்டுவருவதுதான். அரசியலிலோ அல்லது அரசியல்வாதிகளிடமோ முரண்பாடுகள் இருக்கும்போது, அவர்களை ஆயுதம் கொண்டு அழிப்பது தீர்வாகாது. மக்கள் தங்களின் பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையைச் சரியாகப் பயன்படுத்தத் தவறும்போதுதான் பிழைகள் நேர்கின்றன. அந்தப் பிழையைத் திருத்த மீண்டும் ஒரு தேர்தலும், புதிய தேர்வும் இருக்கிறதே தவிர, இரத்தம் சிந்துவது அல்ல.
மடைமாற்றப்படும் கோபம்
இன்றுள்ள இளைஞர்களிடையே இருக்கும் அரசியல் அதிருப்தியை நாம் கவனிக்க வேண்டும். அந்த அதிருப்தி வன்முறையாக வெடிக்காமல் இருக்க, அண்ணன் சீமான் போன்றவர்களின் அரசியல் களம் ஒரு வடிகாலாக அமைகிறது. திரையில் காட்டப்படும் சிவப்பதிகார பாணி வன்முறைக்குத் தள்ளப்படாமல், இளைஞர்கள் தங்கள் மாற்றுக் கருத்துக்களை ஓட்டுச்சீட்டின் மூலம் பதிவு செய்யத் தூண்டும் ஒரு தளமாக இது இருக்கிறது.
அரசியல் மாற்றம் என்பது ஒரு நபரைக் கொல்வதில் இல்லை, ஒரு தவறான கொள்கையைத் தோற்கடிப்பதில் இருக்கிறது. மாற்று அரசியலை முன்னெடுக்கும் சிறிய கட்சிகள் மீதான மக்களின் ஆர்வம், இந்தியா போன்ற ஒரு ஜனநாயக நாடு வன்முறைப் பாதைக்குச் செல்லாமல் இருப்பதை உறுதி செய்கிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், சிவப்பதிகாரம் ஒரு கற்பனை; ஆனால் ஜனநாயக ரீதியான மாற்று அரசியலே நிஜம்.
#சிவப்பதிகாரம் #TamilCinema #Vishal #சீமான் #Seeman
இவன்
ராஜா க.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக